Dankbaar

poohZaterdag gaan we een weekje skiën. Daar voel ik me zo dankbaar voor… Gewoon al omdat het kan. Een week lang glijden door een verstilde, witte wereld. Zijn met de mensen waar ik zoveel van houd. Lachen, eten, drinken, praten.
En ook omdat neefje Fedde mee gaat (nog heel even fingers crossed). Wie had gedacht de afgelopen drie jaar dat het er ooit van zou mogen komen, dat dit prachtige mannetje op vakantie kan gaan naar het buitenland. Ik weet het, wereldwijd gezien is het uberhaubt een luxe, maar als je ziet wat ouders van ernstig zieke kindjes moeten door maken, dan is dit een cadeau rechtstreeks uit de hemel.

Mijn mooie, lieve zus en haar man hebben een spoedcursus mindfulness gekregen, zonder dat ze daar waarschijnlijk ooit vrijwillig aan waren begonnen ;)
Kinderen grootbrengen is een behoorlijke stress factor in het leven (als het leven zelf dat al niet is) dat zal elke ouder toch wel met me eens zijn. Als je kindje wordt geboren met ernstige afwijkingen, staat alles op zijn kop. In feite wordt je gedwongen al je dromen en verwachtingen voor je leven te laten varen, of in elk geval steeds bij te stellen. De angst en onzekerheid over de toekomst van je kindje, maakt dat je meestal nog maar net je eigen hoofd boven water kan houden, dat je veel vaker dan verantwoord is op je allerlaatste tandvlees loopt, je elke keer jezelf weer op moet vegen en moed uit de bodem van van je bestaan moet vegen. Dat je geen tijd hebt om je af te vragen of je dit eigenlijk nog wel wilt en soms ook niet meer weet wie je zelf ook al weer was.
Mijn zus heeft geleerd van dag tot dag en van moment tot moment te leven. Dankbaar te zijn voor elke subtiele of grote vooruitgang. Niet terug te kijken maar vooruit. Samen werden ze alsmaar sterker, experts op het medisch terrein van hun kindje, ze leerden duizend keer tot tien tellen en dan nog een keer als dat nodig was, ze leerden op precies het juiste moment in te grijpen, vol te houden, elkaar af te wisselen. Ze leerden dat het leven niet maakbaar is, maar maakte alles wat wel maakbaar is op tijd klaar. Ze leerden balans te vinden. Ze leerden ook dat balans fragiel is. Maar wat je nooit kan leren is de gedachte accepteren dat het over kan zijn. En dat maakt oneindig veerkrachtig is, maar ook soms zenuwslopend.
En wat ik het mooist vind…ze verloren nooit hun trots, hun plezier en hun interesse. Geen verjaardag werd vergeten, de wereld werd niet kleiner. Vrienden, moeders en zussen die een luisterend oor nodig hadden, kregen die.
Liefies, jullie zijn de ouders geworden die jullie ooit wilden zijn en nog meer. Met zoveel liefde lopen jullie hand in hand tijdens elke stap van de twee kereltjes! Jullie koesteren elk moment samen, luisteren met eeuwig geduld naar de verhalen over de avonturen op school of thomas de de trein, spelen spelletjes, maken grapjes, stoeien en knuffelen…Liefde overwint alles.
Ik wilde dus maar even zeggen dat ik zo dankbaar ben om samen met jullie op vakantie te gaan en dat ik zoveel bewondering heb voor jullie! En nu ga ik de rest van de spullen inpakken…See you in Switserland (wie er het eerst is doet het eerste rondje ;))

Stilte, storm en yoga

wandelinginspiratie
Gisteren stond ik op met hoofdpijn. Zo´n hoofdpijn die voorlopig niet over zou gaan. Dinsdag had ik in een vloeiende flow alles kunnen doen wat ik wilde doen. Ik werkte rustig door, was gefocust, maar niet gehaast. Heerlijk. Voor woensdag had ik was wegwerken op de planning gezet. Maar met deze hoofdpijn was dat (in elk geval voorlopig) niet mogelijk. Ik besloot een (frisse) lucht wandeling te maken met Phiene die dat ook zo heerlijk vindt. Bomen zijn haar lievelings en eigenlijk ook de mijne. Ik stak een bolletje katoen in mijn jaszak en besloot iets van inspiratie op te doen en op te laden en de hoofdpijn te laten zakken. Het werkte.
De rest van de dag heb ik flesjes gegeven, samen geslapen, Lisa en Jop uit school gehaald, een sopje door de school gehaald met vele andere moeders en wantjes gehaakt met mijn wandel inspiratie.
Kennelijk liet mijn hoofd de planning even niet toe. Het hielp me enorm om er niet boos over te zijn, maar even iets te gaan doen wat ik zo fijn vind. Wandelend langs de volkstuinen, waar ik een paar jaar terug oorlog stond te voeren met onkruid, voelde ik vanzelfheid waarmee ik voor onze derde baby zorg, terwijl dat net zo’n klus is als een volkstuin (haha). De blijheid van onze keuzes cirkelde rond door mijn lijf en vergaf me mijn “offday”. Stilte en storm wisselen zich af. Blijkbaar kan ik niet elke dag klusjes er doorheen werken zoals ik misschien zou willen. De dag was niet verloren.
Vandaag vouw ik met hernieuwde energie mijn was op. Oh, en niet in de laatste plaats omdat ik gewoon toch naar mijn ‘geplande’ yoga les ben gegaan gisteravond. De beste plek ever om yoga te beoefenen (op een yoga resort op Shri Lanka na dan misschien).

Nog een foto van de wantjes. Ik wilde iets maken wat we echt nodig hadden. Alvast voor bij haar nieuwe jas die ik nog ga maken :) wil je een instructie filmpje zien? Laat een reactie achter, dan maak ik die (het is een echt beginners werkje ik heb het patroon hier vandaan)

gehaakte-wantjes

 

Eet schema

verpakkingsvrijVandaag maakte ik een eet schema. Ik vind het altijd een behoorlijke uitdaging om elke dag iets op tafel te zetten. Het moet lekker en voedzaam zijn. Ik heb uit mijn hoofd gezet dat het elke dag iets unieks moet zijn. Ik heb nu een basis indeling gemaakt en daarop kan ik variëren. Als dit er eenmaal weer goed in zit, zal er best wel weer eens een nieuw recept bij komen.

Maandag: Stamppot (zolang het nog kan)
variaties: boerenkool, hutspot, andijvie en daar dan ook weer variaties in.

Dinsdag: Spaghetti
variaties: courgetti, trapanese, klassiek (die eet ik niet maar maak ‘m soms voor mijn gezin.

Woensdag: Soep
variaties: wortel gember kokos, prei, tomaten, pompoen…

Donderdag: Rijst
variaties: risotto, bloemkoolrijst, nasi

Vrijdag: Paleo pitabroodjes
variaties: paleo pizza

Zaterdag: Ovenschotel
variaties: heel veel

Zondag: Patat
variaties: groente frietjes, aardappelkroketjes, nonfishalicious kroketjes

Ontbijt mogelijkheden:
groene smoothie
(kokos) yoghurt met granola
kardemom smoothie (p. 69 Plant Power)
gewoon pap (p. 250 Plant Power)
biet smoothie (p. 258 Plant Power)
warme appelpap (p. 188 Plant Power)

Lunches:
groente omelet
rijstwafels met komkommer, augurk en avocado (Plant Power)
amandelmeel, banaan pannenkoekje
walnoten sandwich (p. 203 Plant Power)
soep van de dag ervoor

Vandaag heb ik ook de havermout koeken voor de kinderen gebakken om mee naar school te nemen en notenrepen voor Stephen om mee naar zijn werk te nemen. Ze zijn beiden super goed gelukt. Ik zal er een recept van plaatsen binnenkort. Nu is het zaak om dingen van te voren voor te bereiden, eventueel in de vriezer te bewaren, want anders ben ik hele dagen met voeding bereiden bezig. Lekker en gezond eten kost tijd, maar het kan efficiënt. Voor twee dagen tegelijk koken bijvoorbeeld. En anders s’morgens en niet tijdens ‘vermoeidheidsspits’ van de kinderen (en mezelf).
Redelijk verpakkingsvrij boodschappen gedaan! jeeee! De stoffen zakjes had ik vorig jaar al gemaakt en zitten nu standaard in mijn tas voor als ik boodschappen ga doen. Jumbo vindt het prima, maar ik wil ook weer vaker naar de natuurwinkel (eind lopen) en de afghaan gaan voor verse groente en meer.
Zo, nu staat het in mijn mapje en op mijn blog, moet goed komen.
Fijne avond nog!

This entry was posted in Food.