Vegan heksenkaas

De laatste tijd had ons gezin de heksenkaas herontdekt. Heerlijk op een toastje. Maar ook veel toevoegingen die je eigenlijk niet wilt en dus van roomkaas gemaakt. We eten net als vlees geen kaas meer. Kaas is nog milieu belastender dan vlees en over de gezondheidsnadelen was ik al langer uit. Ik besloot deze spread te veganiseren…

  • 120 gram cashewnoten (gedurende een nacht, maar minstens 1 uur geweekt in een ruime hoeveelheid water)
  • 50 ml water
  • 1 teentje knoflook
  • 5 el gistvlokken (10-15 gram) Gistvlokken smaken naar kaas en bevatten vitamine B1, B2, B3, B6 en foliumzuur.
  • 3/4 el appelazijn
  • 3/4 el mosterd
  • 1 el citroensap
  • peper
  • zout
  • Verse kruiden (groen van lente-ui, peterseliebieslook,…) in kleine stukjes.
  • Theelepel kokosbloesemsuiker (dit is al jaren de enige suiker die ik in huis heb)
  • Twee eetlepels vegan mayonaise (Mayolijn van Remia gewoon in de supermarkt te krijgen)

Gooi alles in de keuken machine, eerst de cashuwnoten, en mixen maar! Voeg naar smaak nog wat zout of suiker toe.

 

Paasweekend

smoothie-bowlPasen gaat gepaard bij mij met een gevoel van lente, viooltjes, iets van gele kleding en lekker eten. Zo heb ik het geleerd en omdat we altijd fijn met de familie bij elkaar zijn (behalve als we een weekendje weg zijn) is het ook bijkletsen en samen zijn. Toen ons eerste kleine meisje naar school ging kozen we voor een christelijke school. Om twee redenen; de school gaf ons het beste gevoel van de scholen waar we naar gingen kijken en Stephen is blij met zijn christelijke basis en ik, ondanks mijn niet-gelovige opvoeding, was er zeker niet over uit of God bestond. Ik voelde eigenlijk dat God er is, maar had veel vragen. Mijn weg die volgde bestond uit lezen over het christendom, boeddhisme en veel stilte opzoeken door meditatie. Ik kwam erachter dat wanneer mijn hoofd stopte, mijn gevoel mij meer kon vertellen. Er kwam een liefde voor het leven, voor de kleine dingen waar ik me eerst aan kon irriteren. Die liefde kan de kracht van God zijn, je gedragen voelen… Toch is geloof voor mij geen hoop maar een actie. Ik wil niet wachten tot er iemand op staat met de oplossing. Wij mensen hebben de kracht gekregen om te zorgen voor elkaar en de aarde, met al haar bewoners. Ik weet het, omdat iedereen daar een ander idee over heeft zou het misschien beter zijn om te vertrouwen op het plan van God…

Voor ik vertel hoe we onze eerste vegan pasen hebben overleefd wil ik je vertellen over gisteren.
De nacht na tweede paasdag stortte ik een beetje in. Mijn lijf deed overal pijn, eerst alleen de plekken die al gevoelig waren (tussen mijn schouderbladen van het tillen van de baby en een val tijdens de wintersport, niet eens op ski’s :)) en daarna polsen, enkels, onderrug en toen ging er een belletje rinkelen. Dit lijkt op griep. Had ik te hard gewerkt de afgelopen weken om alles (ons eten en het huis) zo goed mogelijk te doen om het te laten slagen? Had ik iets opgelopen? Mis ik een voedingsstof? Ik weet het niet, maar ik zag het even helemaal niet meer zitten. Doen we er wel goed aan. Als al die info over dierenleed, milieu belasting (EXTREME milieu vervuiling) en zelfs gezondheid, zo voor het oprapen liggen, waarom is niet ondertussen iedereen gestopt met vlees eten? Veel argumentaties kon ik wel geven. “Vlees is gewoon lekker en het wordt gemaakt om op te eten”, “Wat heeft het voor nut, we zijn waarschijnlijk al te laat met het redden van de wereld”, “Organisaties die ons voorlichten over voeding en zelfs artsen, zeggen dat we dierlijke vetten en zuivel nodig hebben”.
Mijn hoofd maakte overuren, ik kreeg er hoofdpijn van. Velen zullen dan misschien tegen me willen zeggen, maak je er dan niet zo druk om, als je mindert met vlees eten, doe je toch al een hele hoop!
Ik moet inderdaad weer gewoon verder gaan met leven, maar me er niet druk om maken, zal nooit meer kunnen. Ik geloof in een toekomst op deze planeet en dat het absoluut niet de bedoeling kan zijn dat we de aarde zo enorm verpesten. We hebben bijna alle ruimte ingenomen van wilde dieren en natuur voor de verbouwing van ons vlees. Met een beetje minderen gaan we dat niet oplossen. Zo kwam de vraag in mij op waarom christenen vlees eten (niet alle christenen, net als dat niet alle boeddhisten vegetariërs) zijn. Na wat googelen vond ik deze antwoorden aannemelijk. Ik heb ook zo het idee dat het niemand echt kwalijk te nemen, aangezien overheden het overgrote deel van de werkelijke impact op onze aarde niet communiceren (of niet (willen) weten. De omvang is niet te overzien, de belangen voor de economie te groot. Nederland is het vee dichtste land ter wereld. Geen land ter wereld heeft zoveel legbatterijkippen, vleeskippen, onverdoofd gecastreerde biggen en vleeskalveren met bloedarmoede per vierkante kilometer als Nederland. Ik vroeg me af of er ook veganistische christenen zijn en vond het mooie verhaal van Hans Bouma.

Onze paasdagen waren heerlijk. We maakten croissants met kant en klaar croissant deeg van Aldi (op deze website veel producten die makkelijk te vervangen zijn), smoothie bowls (veel recepten te vinden en mooiere plaatjes dan die van ons :)) vegan heksenkaas voor op toast en chocolade eieren in mallen van Xenos. De eitjes die kocht bij de natuurwinkel om te verstoppen in de tuin bleken toch melk te bevatten. Een foutje die ik mezelf niet kwalijk neem (dat is waarom een een veganist zegt niet 100% veganistisch te eten, een foutje kan gebeuren).
We aten beide paasdagen bij familie, een lunch op eerste paasdag bij schoonfamilie en borrel + avondeten bij mijn ouders. Door mijn schoonzusje werd ik verrast door heerlijke linzensoep (waar ik graag het recept nog van wil) naast noten cranberry desem brood met voor erop avocado, komkommer en kiemen, heerlijk! Voor bij de thee had ze cakes gebakken, waarvan een hartige met van alles erin (dat recept wil ik ook graag!;)) waaronder een ei. In deze overgangsfase sla ik zo’n heerlijk zelfgebakken plakje cake niet af en ik ga het recept graag maken zonder ei en laten proeven. Waarom geen ei meer voor mij, lees je hier
De kinderen hadden donderdag wel een gekookt eitje mee om te verven, want die hadden we nog. Onze eitjes werden altijd langs de deur gebracht door een jongen van school vanuit een biologische boerderij. Afscheid nemen van Daan met z’n eierkar en de eierprikker valt zwaarder dan afscheid nemen van het eitje zelf. Misschien is het sentiment wat aan de onze voedingsgewoontes hangt wel hardnekkiger dan de smaak…Volgend jaar zorg ik voor piepschuimeieren. Stapje voor stapje.
Mama had merinque gemaakt van kikkererwten vocht, de link naar dat recept vind je in het stukje Waarom geen ei.
Zo was onze pasen dus vol met verrassingen en genieten van elkaar. Fijn om iedereen weer te spreken en fijn om met elkaar te eten. Eten is een groot deel van ons leven en misschien daarom zo beladen. Veranderen kost tijd. En inzicht over wat we onze aarde aan doen. We keken samen EarthlingsCowspiracy en Meat the truth. Het maakt me heel verdrietig dat ik niet eerder zo sterk heb kunnen zijn om deze stap te maken, maar ook heel blij dat ik het nu wel doe.
Bedankt voor alle lieve reacties van lezers, vrienden en mensen om mij heen! Ik weet dat iedereen wel iets meer zou willen doen, maar er de tijd niet voor heeft. Met vervang- ideeën en recepten hoop ik jullie een beetje te inspireren…

Liefs Anouk

 

Een ei hoort erbij…

…daar ben ik dus van terug gekomen. Ze is nu aan het doordraaien, die Anouk, haha! ;)
Bij mijn eerdere pogingen om vegetarisch of veganistisch te gaan eten, vroeg ik me af waarom  veganisten geen ei eten. Mijn eerste gedachte was dat ik het een beetje overdreven vond. Een kip legt een ei en wij eten het op. Het ei is geen kuiken en ook niet de menstruatie van een kip (zoals de meiden van the Green Happiness zeggen). Dit keer wilde ik over dierlijke voedingsmiddelen alles te weten komen, om sterk in mijn schoenen te kunnen staan als ik met anderen praat, maar vooral voor mezelf, om een duidelijke keuze te maken en niet meer terug te vallen.
Een vleeskip is door gefokt om in korte tijd zo dik mogelijk te worden en een legkip is door gefokt om zo veel mogelijk eieren te leggen. Jaren terug legde een een leghen 80 eieren per jaar, nu 300. Nederland is de grootste eieren exporteur ter wereld… Als de eieren uitkomen, gaan de hennetjes naar een doorfokbedrijf om uit te groeien tot een leghen van 1500 gram en de haantjes zijn nutteloos. Deze worden vergast met kooldioxide of levend vermalen. Ze kunnen niet als vleeskip verkocht worden want doordat het ras voor eieren gefokt is, kunnen ze niet vetgemest worden. Eieren eten is dus niet zonder dierenleed. Over de voor en nadelen van eieren zijn de experts nog niet uit. Dit filmpje vind ik erg interessant als je op zoek gaat naar nadelen van ei.
En op biologische en biologisch dynamische boerderijen dan? Daar hebben de kippen iets meer ruimte (10 kippen per vierkante meter i.p.v. een A4 tje per kip) én mogen de kippen hun snavel houden. De haantjes zijn helaas nog steeds nutteloos en worden vernietigd. 40 miljoen eendagshaantjes in Nederland per jaar.
zooo_foto_0015_10_kuiken_1

Daarom voor mij geen ei meer. Misschien als ik ooit een eigen kip zou hebben, maar daar moet ik dan opnieuw eens goed over na denken…

Gisteren maakte ik vegan eiersalade met kala namak (op deze website ook een recept voor scrumbled vegg (tofu). De kinderen vinden deze heel lekker en wilden het meteen mee naar school vandaag. Ik heb een beetje veel besteld van het kala namak dus als je wat wil gebruiken om het een keer te proberen hoor ik het (laat een reactie achter).
Met Pasen verraste mijn moeder ons met vegan meringue volgens dit recept van Yvette van Boven. Ze waren heerlijk. Komt natuurlijk door de suiker, maar zo zie je maar, ook daar heb je geen ei voor nodig!
Mam, jou wil ik nog even bedanken. Dat je ons altijd hebt gezegd onze eigen weg te lopen, ons het vertrouwen en liefde hebt gegeven om dat de doen. Door jou motto “Leven en laten leven” voel ik me gesterkt deze weg te gaan en tegelijk geen voordelen te hebben over anderen. Jij staat achter mij, leest mijn stukjes en houdt van mij. Ik hou van jou! x

Het leven en het yogamatje

yogawerkplaats02yogawerkplaats01

Als ik niet te stoppen ben, moet ik altijd even stoppen. Dat doe ik op een yogamatje en op een meditatie kussentje. Maar soms stopt het daar ook niet. Soms duurt het uur te lang, soms raffel ik af of ratel ik door. Soms zijn de houdingen te moeilijk. Yoga is als het leven. Soms is het niet zo als je het had verwacht. Meestal lukt het pas als je je overgeeft. En pas als ik me er bij neer leg, geeft het niet als het niet lukt.
Mijn matje heeft mij geleerd niet op de geven, dat ik links of rechtsom kan gaan, of dat ik gewoon nog even geduld moet hebben. Geen dag is hetzelfde en geen gevoel is blijvend. Hecht niet aan succes en baal niet van teleurstelling. Kijk wat komen gaat. Daarom is yoga nooit saai, er komt steeds wat inzicht (en buigzaamheid) bij en er gaat wat irritatie van af.
De yogawerkplaats belichaamt de weg. Ze is anderhalf jaar oud, maar draagt een verhaal alsof het mijn leven is. Of het leven van de mooie vrouw die haar ter wereld bracht: Nonja.
Misschien praat ik nu abracadabra, maar ik vraag het gewoon; ken je dat, dat je totaal in paniek kan raken van alles wat je nog moet/wil doen? En dat je dan maar niks meer doet? Mijn yoga matje heeft me geleerd om dan te ademen, soms heeft mijn matje de stem van Nonja die dan zegt ‘Ááádem’.  De weg van yoga leert me ook, niet op te geven, het nog eens te proberen. Issues niet weg te stoppen, ze komen toch terug. Of het nou het uitruimen van de vaatwasser is of een gewoonte die me dwars zit.
Lijf en leven wordt lichter door het beoefenen van yoga. Flexibel en bereid om door te gaan zonder streng te zijn.
Misschien komt het door Nonja en de yogawerkplaats dat ik heb geleerd mijn dromen niet op te geven.
Geen weg ligt vast, ook die van de Yogawerkplaats en Nonja niet.
Yoga is meer dan het matje. En ons hart werkt aan de weg van het leven.
dreams-dont-work-unless-you-do

Een mooi paasweekend voor iedereen!

BBQ alarm en de Nederlandse polder

verboden-toegangHet zat er aan te komen; de eerste BBQ. We hebben een app groep met vrienden voor als het BBQ weer is. Zeer noodzakelijk en zeer gezellig. Zo zien we elkaar vaker als de temperatuur op loopt. Ik at al eens eerder een jaar geen vlees en bovendien doe ik altijd wel ‘iets’ of ‘iets niet’ met eten, dus vaak wordt ik wel even gebeld. Ook dit keer werd ik gebeld door onze vriend, hij had gelezen dat ik nu veganistisch eet (hij had de letters wat gehusseld waardoor er een heel ander woord verscheen :)). Dat vind ik dus zo fijn aan vrienden, ze respecteren je keuzes, houden het luchtig en lezen vaak ook nog mee als je er zo nodig over moet schrijven.
Zo kwamen we in de Albert Heijn andere vrienden tegen bij de koeling waar we onze vega burgers stonden uit te kiezen. Ze zei meteen dat ze het zo leuk vind om mee te lezen met ons VEGA avontuur en we namen beiden de spinazie burger.
Ik schrijf voor mezelf, dat heb ik wel eens eerder gezegd. Natuurlijk is dit ook mijn manier om op een podium te staan, maar vooral is het navigeren tussen waar ik vandaan kom en waar ik naartoe wil. Een brief achter laten voor mijn nageslacht. In de kuvo voorstelling vrijdag voor groep 7, 8 waar ik mee naartoe ging werd het zo mooi duidelijk hoe belangrijk het is om te schrijven. 3 acteurs speelden ieder 2 personages, kinderen in een oorlog ergens in het universum, op een moment in het heden, het verleden of de toekomst. Door elkaar te schrijven, kwam er begrip voor elkaars motivatie om te vechten of te vluchten. Een groot besef van gelijkwaardigheid werd overgebracht; zonder de jas van onze omgeving en opvoeding zijn we ten diepste gelijk, met dezelfde angsten en verlangens. Met allemaal toegang tot dezelfde bron van liefde.
nederlandse-polder

Hoe we opgroeien en wat we leren werd me pijnlijk duidelijk toen we zaterdag middag de bloesemwandeling maakten in Buren. Megastallen en stille weilanden (ik probeerde al eens te moestuinieren volgens het begrip permacultuur). Begrijp me niet verkeerd. De wandeling was prachtig! We zagen heus wel koeien buiten. Lammetjes, veulentjes, fruittelers en een wijndomein. De bloesem en het zonnetje. Maar waarom heb ik op school niet geleerd dat onze koeien gefokt worden om aan allerlei efficiënte eigenschappen te voldoen, zoals meer melk geven en mak zijn zodat het oerinstinct van de mamakoe niet meer op duikt als haar kalfje bij haar weg wordt gehaald. Wist jij dat kalfjes, doordat ze afgezonderd in een eigen hok staan hechtingsproblematiek hebben? Super logisch natuurlijk, maar ik had er nooit eerder over nagedacht. Wel handig natuurlijk want dan hebben ze er zelf later ook niet meer zo’n moeite mee als hun eigen kind bij hún weg wordt gehaald. Ook in de biologische bedrijven wordt het kalfje binnen 48 uur weg gehaald bij hun moeder. Ook op de biologische boerderij worden stiertjes weg gebracht om vetgemest te worden. Ik ben ineens niet meer zo trots op ons melk landje, lees hier waarom… De kinderen vroegen tijdens de wandeling waarom de twee stieren die we tegenkwamen geen horens hebben. Nou, omdat deze eraf gebrand worden als ze nog klein zijn…
We zijn een gek landje. Het boerenleven staat hoog in het vaandel met ‘Boer zoekt vrouw’ als idyllisch visitekaartje. Ik geloofde ook altijd dat het idyllisch was op een boerderij. Natuurlijk houdt de boer van zijn dieren. Maar op de biologische boerderijen gaan de dieren naar dezelfde slachthuizen. Ik wist niet beter dan dat onze poes in haar mandje lag te spinnen en dat koeien, varkens, kippen en geiten voor consumptie zijn.

Vind ik het nu zielig voor mijn kinderen dat ik ze nu leer dat het niet normaal is dat we dieren fokken voor consumptie? Dat ik aangeef dat ik niet meer kan genieten van een ijsje gemaakt van melk wat de kalfjes zelf niet mogen drinken? Nee. De tijd is aangebroken om het tij te keren. Pioniers zijn al jaren bezig met als resultaat briljante producten die melk, kaas en vlees overbodig maken. Het enige waar ik spijt van heb is dat ik niet vier jaar terug de definitieve keuze maakte, toen het ook al kon (en ik me er in ging verdiepen). Maar spijt doe ik niet meer aan, net als aan over anderen oordelen. Iedereen moet zijn eigen weg bewandelen. Nog meer dan in het stoppen van dierlijke producten eten als oplossing voor alles, geloof ik in de kracht van Zelf ontdekken. Het enige wat ik kan doen is een voorbeeld geven. Zo kwam het dat de kinderen en mijn lief wel een stukje vlees aten op de BBQ, maar dat hun bewustzijn en hun kracht om een eigen keuze te maken groeit. Ik zal me neerleggen bij elke beslissing, als hij maar weloverwogen is genomen. En zelfs daar kan ik niet over oordelen…
van-oranje