Een maand vegan; hoe het beviel

natuurhuisje
vegan-lunch
koeien
markt-perigueuxGoed. nou, mazzel, fijne dag nog!
Hihi, nee hier komt mijn verhaal. Eén van mijn wensen was en is, iets voor de wereld te doen. Op een manier die bij mij past. Omdat ik gezinsmanager ben, doet de rest dan automatisch mee en dat is niet niks. Toch leeft de kwestie in meer mensen dan ik dacht. Kinderen houden van dieren en voelen zich betrokken bij de wereld. Ze zijn minder voorgeprogrammeerd met gewoontes dan wij en komen met vernieuwende ideeën.
Eerder at ik al eens een jaar geen vlees en zo min mogelijk zuivel. Maar…toen dacht ik nog dat dingen in het leven vanzelf gingen. Ik ben heel lui van aard en heb oorspronkelijk een enorme hekel aan klussen die terug komen. Eigenlijk deed ik gewoon altijd heel hard mijn best met nukkig doen in de hoop dat de was zich niet opnieuw opstapelde en dat het eten vanzelf op tafel zou komen.

Het kost energie en moeite.

Wat ik dus ook aanpak in mijn leven, het heeft allemaal aandacht, energie en planning nodig. Mijn eerste conclusie is dan ook dat het niet uit maakt wat je aan gaat pakken, het kost zoiezo moeite. Helaas moet ik dan ook toegeven (aan mijn lief voornamelijk) dat om een project te laten slagen ik een doel, een waarom en een planning moet maken. Vegan eten is niet anders dan sporten, diëten of een opleiding volgen. Het voordeel (vind ik) is dat het niet tijdelijk is, dus de veranderingen die ik doorvoer zijn blijvend en zullen dus routine worden. Kom ik meteen bij mijn tweede conclusie…

Een goede voorbereiding is noodzakelijk.

Een dingetje dus in mijn leven. Van te voren nadenken over een dag of de week. Plannen. Wat eten we, gaan we nog ergens op bezoek of op vakantie. Kan je overleggen met de gastvrouw, of is het beter om wat mee te nemen? Googelen wat zuurdesembrood is in het Frans en uitzoeken of er een oven in het huisje zit.
Maar ook op korter termijn. Fruit uit de vriezer halen voor de ochtend smoothie (ik kan echt niet wennen aan overnight oats!). Om 6:00 opstaan om yoga gedaan te hebben voor ik alle boterhammen smeer.
Over drie dingen zijn alle gezondheidsdeskundigen het in elk geval eens: eet meer groente, slaap voldoende en beweeg. Als je dus genoeg (dan bedoel ik bij elke maaltijd iets) groente binnen krijgt, is vegan eten gezonder dan een menu wat dierlijke producten bevat, daar ben ik van overtuigd. Er zijn vast erg ongezonde veganisten en hele gezonde vlees en zuivel eters. Het gaat om de inname van fruit en vooral groente. Ik zorg dus dat de kinderen bij het ontbijt een glas groentesap of een spinazie smoothie drinken. Als lunch een broodje gezond met sla, tomaat, komkommer of avocado met zongedroogde tomaatjes en bieslook en bij het diner weer voornamelijk groente. Als ik dus niet vooruit denk en maaltijden voorbereid, nemen we gauw chips, crackers of een matze met kokos suiker.

Vervangen van je lekkerste dingen.

Ik heb een lijstje gemaakt van de dingen die we als gezin graag eten en ben daar snel een vegan vervanging voor gaan zoeken. In ons geval zijn dat:
* Pesto (dit recept is heerlijk, ik kreeg haar door van mijn moeder)
* Parmezaanse kaas (gistvlokken moet je in huis halen om alles een kaassmaak te geven, echt geweldig! gewoon bij AH)
* Eiersalade (hier het recept, ik heb kala namak in huis, als je wilt…)
* Chocola (de meeste pure soorten zijn zonder melk)
* Croissantjes voor af en toe (die van de Aldi om af te bakken)
* Snoepjes en koekjes voor soms (hier een hele lijst met dingen die vegan zijn)

Zuurdesem brood en waddenzee brood bij Ko van dalen zijn lactose vrij, dus die kopen we. Ik heb ondervonden dat ik om te beginnen de maaltijden moet blijven maken die we al maakten, alleen de dierlijke producten vervangen. Nieuwe gerechten die tijd kosten introduceer ik als ik even wat meer tijd heb.

100% bestaat niet.

Eerlijk is eerlijk. 100% vegan kan niet (meteen). Toen ik in de natuurwinkel vegan chocolade eitjes stond uit te zoeken, raakte ik in gesprek met iemand en toen nam ik per ongeluk toch die met melk mee. Onderweg naar onze vakantie bestemming lunchte we onverwachts bij mijn schoonzusje, ze weet niet wat we aan het doen zijn en maakte een heerlijke taart en kreeg eieren van vrienden in de buurt die hun kippen los hebben scharrelen. Daar maakte ik bewust een uitzondering voor. We hebben zoiezo als gezin afgesproken dat we ieder onze eigen afwegingen maken als we op bezoek zijn. We willen onze kinderen zelf laten nadenken over deze levensvragen.
Ik had afgelopen zaterdag een zwak moment. Zonder vlees kan ik prima, daarmee kom ik niet in de verleiding. Maar een cappuccino genoot ik altijd erg van (ondanks dat mijn darmen melk niet waarderen). De pompier had geen sojamelk en toen bestelde ik in een vlaag toch een gewone. Plezierig was het om te merken dat het me niet zo lekker meer smaakte, ondertussen heb ik liever zwart.

Geestelijk voer blijven innemen.

Een andere conclusie is dat ik aan mezelf merk dat ik moet blijven lezen over dierenleed, milieu vervuiling door veeteelt en de gezondheid van de mens om mezelf gefocust te houden. Waarom doe ik dit ook al weer. Cowspiracy, meat the truth, earthlings moeten we nog afkijken en Vegucated, Sea the truth en Forks over knives willen we nog kijken. Ongetwijfeld is er nog meer goeds te lezen en kijken. We nemen dingen ook in twijfel trouwens en zoeken de andere kant van het verhaal op. Mijn conclusie blijft dat de sterkste reden om wel dierlijke producten te eten ons ego (het sentiment van smaak) is. Zaak dus om de gezelligheid en de band met de mensen waarmee we onze maaltijden nuttigen te benadrukken. Dat is waar het eigenlijk om gaat en dat zou normaal moeten zijn…
Trouwens, Dieren eten van Jonathan Safran Foer is echt een knijter goed boek, ook als je niet van plan bent veganist te worden!

Het leven verder leven.

Zo kom ik bij mijn volgende conclusie. Ik kwam erachter dat ik steeds iets nieuws bedenk om jeu aan mijn leven te geven. Gelukkig ontdekte ik ook mindfulness en meditatie om te genieten van elk moment, maar die rusteloosheid zit in mij. Iets wat ik van mezelf heb geaccepteerd. To keep my balance I must keep moving. Groei maakt mijn leven interessant, maar ik moet het wel afwisselen met verdieping. Mijn huidige interesses en talenten uitbouwen is even leuk.
aan-tafel

Zo ga ik nu dus weer door met het grondig opruimen van onze spullen om een andere wens van ons te verwezenlijken; slechts bezitten wat we nodig hebben, of kei blij van worden, zoals Marie Kondo zegt.
Ik geloof dat mijn kinderen en mijn lief hebben genoten van de Vegan Challenge, of het viel ze in elk geval niet tegen. Mijn leven zal voortaan vegan zijn en daar voel ik me kei blij door.
Nu eerst eens een stukje chococaramel slice (hoe lekker zal ie wel niet smaken als ik er pistache nootjes overheen had gedaan!) en een kop thee.

liefs Anouk

Vegan heksenkaas

De laatste tijd had ons gezin de heksenkaas herontdekt. Heerlijk op een toastje. Maar ook veel toevoegingen die je eigenlijk niet wilt en dus van roomkaas gemaakt. We eten net als vlees geen kaas meer. Kaas is nog milieu belastender dan vlees en over de gezondheidsnadelen was ik al langer uit. Ik besloot deze spread te veganiseren…

  • 120 gram cashewnoten (gedurende een nacht, maar minstens 1 uur geweekt in een ruime hoeveelheid water)
  • 50 ml water
  • 1 teentje knoflook
  • 5 el gistvlokken (10-15 gram) Gistvlokken smaken naar kaas en bevatten vitamine B1, B2, B3, B6 en foliumzuur.
  • 3/4 el appelazijn
  • 3/4 el mosterd
  • 1 el citroensap
  • peper
  • zout
  • Verse kruiden (groen van lente-ui, peterseliebieslook,…) in kleine stukjes.
  • Theelepel kokosbloesemsuiker (dit is al jaren de enige suiker die ik in huis heb)
  • Twee eetlepels vegan mayonaise (Mayolijn van Remia gewoon in de supermarkt te krijgen)

Gooi alles in de keuken machine, eerst de cashuwnoten, en mixen maar! Voeg naar smaak nog wat zout of suiker toe.

 

Paasweekend

smoothie-bowlPasen gaat gepaard bij mij met een gevoel van lente, viooltjes, iets van gele kleding en lekker eten. Zo heb ik het geleerd en omdat we altijd fijn met de familie bij elkaar zijn (behalve als we een weekendje weg zijn) is het ook bijkletsen en samen zijn. Toen ons eerste kleine meisje naar school ging kozen we voor een christelijke school. Om twee redenen; de school gaf ons het beste gevoel van de scholen waar we naar gingen kijken en Stephen is blij met zijn christelijke basis en ik, ondanks mijn niet-gelovige opvoeding, was er zeker niet over uit of God bestond. Ik voelde eigenlijk dat God er is, maar had veel vragen. Mijn weg die volgde bestond uit lezen over het christendom, boeddhisme en veel stilte opzoeken door meditatie. Ik kwam erachter dat wanneer mijn hoofd stopte, mijn gevoel mij meer kon vertellen. Er kwam een liefde voor het leven, voor de kleine dingen waar ik me eerst aan kon irriteren. Die liefde kan de kracht van God zijn, je gedragen voelen… Toch is geloof voor mij geen hoop maar een actie. Ik wil niet wachten tot er iemand op staat met de oplossing. Wij mensen hebben de kracht gekregen om te zorgen voor elkaar en de aarde, met al haar bewoners. Ik weet het, omdat iedereen daar een ander idee over heeft zou het misschien beter zijn om te vertrouwen op het plan van God…

Voor ik vertel hoe we onze eerste vegan pasen hebben overleefd wil ik je vertellen over gisteren.
De nacht na tweede paasdag stortte ik een beetje in. Mijn lijf deed overal pijn, eerst alleen de plekken die al gevoelig waren (tussen mijn schouderbladen van het tillen van de baby en een val tijdens de wintersport, niet eens op ski’s :)) en daarna polsen, enkels, onderrug en toen ging er een belletje rinkelen. Dit lijkt op griep. Had ik te hard gewerkt de afgelopen weken om alles (ons eten en het huis) zo goed mogelijk te doen om het te laten slagen? Had ik iets opgelopen? Mis ik een voedingsstof? Ik weet het niet, maar ik zag het even helemaal niet meer zitten. Doen we er wel goed aan. Als al die info over dierenleed, milieu belasting (EXTREME milieu vervuiling) en zelfs gezondheid, zo voor het oprapen liggen, waarom is niet ondertussen iedereen gestopt met vlees eten? Veel argumentaties kon ik wel geven. “Vlees is gewoon lekker en het wordt gemaakt om op te eten”, “Wat heeft het voor nut, we zijn waarschijnlijk al te laat met het redden van de wereld”, “Organisaties die ons voorlichten over voeding en zelfs artsen, zeggen dat we dierlijke vetten en zuivel nodig hebben”.
Mijn hoofd maakte overuren, ik kreeg er hoofdpijn van. Velen zullen dan misschien tegen me willen zeggen, maak je er dan niet zo druk om, als je mindert met vlees eten, doe je toch al een hele hoop!
Ik moet inderdaad weer gewoon verder gaan met leven, maar me er niet druk om maken, zal nooit meer kunnen. Ik geloof in een toekomst op deze planeet en dat het absoluut niet de bedoeling kan zijn dat we de aarde zo enorm verpesten. We hebben bijna alle ruimte ingenomen van wilde dieren en natuur voor de verbouwing van ons vlees. Met een beetje minderen gaan we dat niet oplossen. Zo kwam de vraag in mij op waarom christenen vlees eten (niet alle christenen, net als dat niet alle boeddhisten vegetariërs) zijn. Na wat googelen vond ik deze antwoorden aannemelijk. Ik heb ook zo het idee dat het niemand echt kwalijk te nemen, aangezien overheden het overgrote deel van de werkelijke impact op onze aarde niet communiceren (of niet (willen) weten. De omvang is niet te overzien, de belangen voor de economie te groot. Nederland is het vee dichtste land ter wereld. Geen land ter wereld heeft zoveel legbatterijkippen, vleeskippen, onverdoofd gecastreerde biggen en vleeskalveren met bloedarmoede per vierkante kilometer als Nederland. Ik vroeg me af of er ook veganistische christenen zijn en vond het mooie verhaal van Hans Bouma.

Onze paasdagen waren heerlijk. We maakten croissants met kant en klaar croissant deeg van Aldi (op deze website veel producten die makkelijk te vervangen zijn), smoothie bowls (veel recepten te vinden en mooiere plaatjes dan die van ons :)) vegan heksenkaas voor op toast en chocolade eieren in mallen van Xenos. De eitjes die kocht bij de natuurwinkel om te verstoppen in de tuin bleken toch melk te bevatten. Een foutje die ik mezelf niet kwalijk neem (dat is waarom een een veganist zegt niet 100% veganistisch te eten, een foutje kan gebeuren).
We aten beide paasdagen bij familie, een lunch op eerste paasdag bij schoonfamilie en borrel + avondeten bij mijn ouders. Door mijn schoonzusje werd ik verrast door heerlijke linzensoep (waar ik graag het recept nog van wil) naast noten cranberry desem brood met voor erop avocado, komkommer en kiemen, heerlijk! Voor bij de thee had ze cakes gebakken, waarvan een hartige met van alles erin (dat recept wil ik ook graag!;)) waaronder een ei. In deze overgangsfase sla ik zo’n heerlijk zelfgebakken plakje cake niet af en ik ga het recept graag maken zonder ei en laten proeven. Waarom geen ei meer voor mij, lees je hier
De kinderen hadden donderdag wel een gekookt eitje mee om te verven, want die hadden we nog. Onze eitjes werden altijd langs de deur gebracht door een jongen van school vanuit een biologische boerderij. Afscheid nemen van Daan met z’n eierkar en de eierprikker valt zwaarder dan afscheid nemen van het eitje zelf. Misschien is het sentiment wat aan de onze voedingsgewoontes hangt wel hardnekkiger dan de smaak…Volgend jaar zorg ik voor piepschuimeieren. Stapje voor stapje.
Mama had merinque gemaakt van kikkererwten vocht, de link naar dat recept vind je in het stukje Waarom geen ei.
Zo was onze pasen dus vol met verrassingen en genieten van elkaar. Fijn om iedereen weer te spreken en fijn om met elkaar te eten. Eten is een groot deel van ons leven en misschien daarom zo beladen. Veranderen kost tijd. En inzicht over wat we onze aarde aan doen. We keken samen EarthlingsCowspiracy en Meat the truth. Het maakt me heel verdrietig dat ik niet eerder zo sterk heb kunnen zijn om deze stap te maken, maar ook heel blij dat ik het nu wel doe.
Bedankt voor alle lieve reacties van lezers, vrienden en mensen om mij heen! Ik weet dat iedereen wel iets meer zou willen doen, maar er de tijd niet voor heeft. Met vervang- ideeën en recepten hoop ik jullie een beetje te inspireren…

Liefs Anouk

 

Een ei hoort erbij…

…daar ben ik dus van terug gekomen. Ze is nu aan het doordraaien, die Anouk, haha! ;)
Bij mijn eerdere pogingen om vegetarisch of veganistisch te gaan eten, vroeg ik me af waarom  veganisten geen ei eten. Mijn eerste gedachte was dat ik het een beetje overdreven vond. Een kip legt een ei en wij eten het op. Het ei is geen kuiken en ook niet de menstruatie van een kip (zoals de meiden van the Green Happiness zeggen). Dit keer wilde ik over dierlijke voedingsmiddelen alles te weten komen, om sterk in mijn schoenen te kunnen staan als ik met anderen praat, maar vooral voor mezelf, om een duidelijke keuze te maken en niet meer terug te vallen.
Een vleeskip is door gefokt om in korte tijd zo dik mogelijk te worden en een legkip is door gefokt om zo veel mogelijk eieren te leggen. Jaren terug legde een een leghen 80 eieren per jaar, nu 300. Nederland is de grootste eieren exporteur ter wereld… Als de eieren uitkomen, gaan de hennetjes naar een doorfokbedrijf om uit te groeien tot een leghen van 1500 gram en de haantjes zijn nutteloos. Deze worden vergast met kooldioxide of levend vermalen. Ze kunnen niet als vleeskip verkocht worden want doordat het ras voor eieren gefokt is, kunnen ze niet vetgemest worden. Eieren eten is dus niet zonder dierenleed. Over de voor en nadelen van eieren zijn de experts nog niet uit. Dit filmpje vind ik erg interessant als je op zoek gaat naar nadelen van ei.
En op biologische en biologisch dynamische boerderijen dan? Daar hebben de kippen iets meer ruimte (10 kippen per vierkante meter i.p.v. een A4 tje per kip) én mogen de kippen hun snavel houden. De haantjes zijn helaas nog steeds nutteloos en worden vernietigd. 40 miljoen eendagshaantjes in Nederland per jaar.
zooo_foto_0015_10_kuiken_1

Daarom voor mij geen ei meer. Misschien als ik ooit een eigen kip zou hebben, maar daar moet ik dan opnieuw eens goed over na denken…

Gisteren maakte ik vegan eiersalade met kala namak (op deze website ook een recept voor scrumbled vegg (tofu). De kinderen vinden deze heel lekker en wilden het meteen mee naar school vandaag. Ik heb een beetje veel besteld van het kala namak dus als je wat wil gebruiken om het een keer te proberen hoor ik het (laat een reactie achter).
Met Pasen verraste mijn moeder ons met vegan meringue volgens dit recept van Yvette van Boven. Ze waren heerlijk. Komt natuurlijk door de suiker, maar zo zie je maar, ook daar heb je geen ei voor nodig!
Mam, jou wil ik nog even bedanken. Dat je ons altijd hebt gezegd onze eigen weg te lopen, ons het vertrouwen en liefde hebt gegeven om dat de doen. Door jou motto “Leven en laten leven” voel ik me gesterkt deze weg te gaan en tegelijk geen voordelen te hebben over anderen. Jij staat achter mij, leest mijn stukjes en houdt van mij. Ik hou van jou! x

Het leven en het yogamatje

yogawerkplaats02yogawerkplaats01

Als ik niet te stoppen ben, moet ik altijd even stoppen. Dat doe ik op een yogamatje en op een meditatie kussentje. Maar soms stopt het daar ook niet. Soms duurt het uur te lang, soms raffel ik af of ratel ik door. Soms zijn de houdingen te moeilijk. Yoga is als het leven. Soms is het niet zo als je het had verwacht. Meestal lukt het pas als je je overgeeft. En pas als ik me er bij neer leg, geeft het niet als het niet lukt.
Mijn matje heeft mij geleerd niet op de geven, dat ik links of rechtsom kan gaan, of dat ik gewoon nog even geduld moet hebben. Geen dag is hetzelfde en geen gevoel is blijvend. Hecht niet aan succes en baal niet van teleurstelling. Kijk wat komen gaat. Daarom is yoga nooit saai, er komt steeds wat inzicht (en buigzaamheid) bij en er gaat wat irritatie van af.
De yogawerkplaats belichaamt de weg. Ze is anderhalf jaar oud, maar draagt een verhaal alsof het mijn leven is. Of het leven van de mooie vrouw die haar ter wereld bracht: Nonja.
Misschien praat ik nu abracadabra, maar ik vraag het gewoon; ken je dat, dat je totaal in paniek kan raken van alles wat je nog moet/wil doen? En dat je dan maar niks meer doet? Mijn yoga matje heeft me geleerd om dan te ademen, soms heeft mijn matje de stem van Nonja die dan zegt ‘Ááádem’.  De weg van yoga leert me ook, niet op te geven, het nog eens te proberen. Issues niet weg te stoppen, ze komen toch terug. Of het nou het uitruimen van de vaatwasser is of een gewoonte die me dwars zit.
Lijf en leven wordt lichter door het beoefenen van yoga. Flexibel en bereid om door te gaan zonder streng te zijn.
Misschien komt het door Nonja en de yogawerkplaats dat ik heb geleerd mijn dromen niet op te geven.
Geen weg ligt vast, ook die van de Yogawerkplaats en Nonja niet.
Yoga is meer dan het matje. En ons hart werkt aan de weg van het leven.
dreams-dont-work-unless-you-do

Een mooi paasweekend voor iedereen!