Mijn groendilemma

Groene Doelen

ahum. Ik keek gisteren tijdens mijn rustuurtje Tegenlicht: Worsteling van de Groenmens. Een beetje ongemakkelijk herinnerde ik mij dat ik ook een poos met mijn eigen tasjes fruit, aardappels en uien (zelfs meel) ging halen en mijn eigen tandpasta en deodorant maakte. Vandaag de dag is het enige Home Made hier in huis een tweeling in mijn buik.
Ja, ik maak ook dingen als dekentjes, kleding en een babynestje, maar mijn sterke voorkeur voor uitsluitend ecologisch katoen is een beetje verwatert. Ik gebruik de droger vaker dan zou hoeven, ben buiten de deur wat minder strikt met zuivel, koop kleding zonder te checken hoe en waar het gemaakt is (zelfs bij Aliexpress, schaam schaam) en sleep pakken koekjes in huis.
Terwijl ik keek, vroeg ik mezelf af; wat is dat nou met het Groen Dilemma? Al ken ik niet alle cijfers van milieuvervuiling uit mijn hoofd, ik kan me er veel bij voorstellen, dus ik vind het heel belangrijk. Het was mijn doel steeds een stapje groener te leven; juist nu we een groot gezin wilden…Waarom verlies ik het soms uit het oog?
Hoort de worsteling tussen comfort en keuzes durven maken bij deze overgangsperiode? Is het de spagaat van deze generatie? Moeten er eerst meer mensen ‘mee doen’ ?
Hoe kan de urgentie, die ik wel degelijk voel bij het klimaatprobleem, verwateren? Dacht ik dat ik er was toen ik besloot veganist te worden? Dat dat mijn deel is? Vind ik het te moeilijk? Wil ik mijn vrienden en familie er niet mee belasten? Tot mijn spijt moet ik concluderen dat ik te makkelijk ben gaan denken: ik doe heel groen, maar als ik op reis ga/over de stoffenmarkt loop/in die superleuke nieuwe kledingwinkel ben/zin heb in chips…éven niet! De verleiding van alle (mooie) spullen en lekkere dingen is groot…
Ecorexia kon ik mij meteen voorstellen ook. Wanneer slaan we door? De lijn tussen Groen Leven als middel en Groen Leven als doel is heel dun. Hebben we plezier in consuminderen of voelt het meer als plicht? Of als sport? Green Evelien, die ik al jaren volg, zegt terecht dat het stapjes moeten zijn en je je vooral moet richten op de vrijheden die minderen met zich mee brengt en het simpele dagelijkse plezier.

Voor mijn gevoel rijd ik nu te hard met een energiezuinige auto. Ons afval kan soms niet mee in de bak, wat voelt als ballast. Mijn kledingkast puilt weer uit waardoor ik geen zin heb om te kijken of ik nog witte hemdjes heb en dus maar iets bestel. Er heb er geen goed gevoel over. Ik was zo goed bezig.
Door energiegebrek eet ik vaker ongezond zoals pizza uit de supermarkt, weliswaar vegetarisch, maar dan ben zo moe dat mijn ogen dichtvallen voor ik de kaas erop zie. Voel ik me dan schuldig tegenover Lisette Kreischer en Lisa Stel? Of baal ik van mijn zwakke ruggengraat? Of weet ik dat ik me hierdoor alleen maar slechter ga voelen? Dus eigenlijk, krijg ik dan maagpijn omdat ik gefaald heb, of echt omdat het slecht is voor mijn lichaam? Ik laat het in het midden. En schuldgevoel heb ik nooit lang meer, daar had ik vroeger te veel van en het bleek erg destructief. Maar op dit moment vind ik mezelf wel een beetje te lief…kritisch blijven is juist constructief en holds me on top of it. Ik ben vrolijker als ik actief met mijn plekje op de wereld bezig ben, dan wanneer ik zit te wachten op de bank tot mijn bestelling van Zalando binnen komt.
Bovendien is het écht twee voor twaalf…

Conclusie. Het groene compartiment in mijn hart vindt eigenlijk dat kinderen hebben niet groen is. En zeker vijf kinderen niet. Maar ik voelde me pas enigszins groen toen ze er al waren. Moet je na gaan hoe dankbaar ik hen ben! Ik wil dus de verandering laten zien, die zij verder kunnen uitbouwen. Zodat de komende generaties bevrijd zullen zijn van gewoontes als vlees op de bbq, taart op een verjaardag, elke maand nieuwe kleren en lekker vaak vliegen. Eenmaal bevrijd van dogma’s en twijfelachtige tradities zal hun creativiteit pas echt stromen.
Ik wil me met dagelijkse keuzes weer afvragen: ‘What would Green Evelien do?‘ En dan nu met het volle besef dat haar weg niet mijn weg is en dat mijn naaimachine/stofzuiger/oven niet (persé) de deur uit hoeft :)

Tijd dus weer voor een nieuwe missie en actie punten…
En laat ik nou net een nieuwe Bullet Journal mogen open slaan! Whoop whoop! Ik begon deze dus met een Groene Doelen spread.
Moet ik het wel gaan bijhouden in een of andere ‘ecotracker’…hmm

Geef een reactie