Barcelona met Lisa

fullsizeoutput_4f3

fullsizeoutput_4e6

fullsizeoutput_4de

Lisa mocht kiezen; een stedentrip in groep 8 met één van haar ouders. Niet zo chic van ons. We wilden natuurlijk allebei graag met Lisa op stap! We hoorden om ons heen veel vaders die met met hun dochters doen, dus leek het vanzelfsprekend dat Stephen zou gaan. Maar ik wilde ook! Lisa kon uiteraard niet kiezen. Haar die keuze laten maken voelde wel erg barbaars (denkend aan die ene film uit de tweede wereld oorlog die ik niet ga noemen). Stephen was zo lief om mij te laten gaan en bedacht dat hij zelf met haar in het voorjaar nog wel naar Berlijn zou rijden. Top.

We zitten in een periode dat we dit soort dingen financieel kunnen en daar voel ik me dagelijks dankbaar om. Vliegen naar een mooie grote stad is geen must; af en toe tijd spenderen met één van je kinderen wel. Wij zijn een enorme gezinskloek. Lisa en Jop zijn altijd samen geweest , speelden en spelen heel vaak gewoon met z’n tweeën, uren lang en we hadden de grootste moeite om ze te splitsen tussen thuis bij mama en met papa mee naar de supermarkt. Waardoor ze elkaar haarfijn aanvoelen (in goede tijden, maar ook weten ze exact hóe en waar ze elkaar in de haren moeten vliegen :))
Rond de tijd van groep acht, soms al eerder verandert het kind. Het lijfje voelt zich soms alleen, het hoofd dwaalt rond tussen Lego Friends, Make Up, cappuccino, appelsap, leuke jongens en het Muizenhuis. Dit is de perfecte tijd om samen met mama (of papa) een weekend alleen te zijn.

Ze zocht een romantisch appartement uit op airbnb, 10 minuten lopen van La Rambla. Besloot wat ze in Barcelona wilde zien (naast de Zara), maakte een tijdsplanning en rekende uit hoeveel geld we nodig hadden.
Gelukkig herinnerde mijn lief me er op het laatste moment nog aan, de reis door haar ogen te zien; ik zou het haast vergeten! Al denk ik, dat ik niet anders had gekund…
De incheckbalie, taxfree shopping (mam, wat is dat?), de enorme verscheidenheid aan reizigers op een luchthaven en de grote ramen waardoor de vliegmachines vlak voor je tegen-het-raam-gedrukte-neus, zichzelf de lucht in heisen; het is ronduit onvoorstelbaar magisch dat dit alles zich werkelijk om je heen afspeelt!

Ons meisje voelde zich groot en zo zag ze er ook uit; ze had zich best alleen gered met haar koffer en haar rugzak met boek, tekengerei, een dopper, geld en ontbijtkoek. Zonder mijn aandacht te hoeven verdelen over vier gezinsleden, lette ik aandachtig op haar lessen. De manier waarop ze het vluchtnummer onthield, geduldig in de rij stond, mijn hand vastpakte om er een kus op te plaatsen en onvermoeibaar Spaanse taxi’s bleef tellen.
Hoe ze opleefde toen bleek dat ze de tijd kon nemen om verhalen te vertellen over haar en haar vriendinnen, omdat we geen haast hadden…hoe ze met zorgvuldige nipjes genoot van haar decaf bij Starbucks toen we omgevallen waren na het shoppen (en het drinkgaatje in het deksel ontdekte:)).
Onze enige microaanvaring op zondagochtend kon in alle rust besprenkelt worden met aandacht en uitleg; we waren moe en hadden gewoon een knuffel nodig.

Onze Barcelona Tips, deel ik hier in een apart bericht!

 

fullsizeoutput_4e0

fullsizeoutput_4e3

fullsizeoutput_4dd

fullsizeoutput_468

fullsizeoutput_4e4

Lieve Lisa,
Bedankt voor je onbevangen liefde en je heldere blik, bedankt voor deze onvergetelijke herinnering!
Mama.

 

 

Geef een reactie