De kracht van meditatie

Rumi

De invloed  van mediteren (ik noem het liever stilte trainen) op ons welzijn is tegelijk magistraal en minuscuul. Ik was weer langer dan 20 minuten en vaker dan twee keer in de week op mijn kussentje gaan zitten om mijn hoofd te observeren en mijn lijf te voelen.
Wat er gebeurt is awesome écht, maar moeilijk onder woorden te brengen. Hoe leg je uit dat je adem vloeit en je hart klopt in je kinderen?
Het is alsof ik twee zware boodschappentassen heb neergezet waar ik al een week mee liep te zeulen. De pijn in mijn schouder vermindert, de dag is niet meer te kort en mijn lontje langer.

Het doel van meditatie is een geest die we zelf besturen. Het stoppen met onszelf identificeren met die oneindige stroom van gedachten. We weten dat we er soms gek van worden, maar we kunnen er niet mee stoppen. Pas als we zien dat we als vodje papier gebruikt worden door het denken, die krassend en gummend tekeer gaat in ons brein, kan het observeren beginnen. Het vergt alleen zoveel moed en kracht om op je afgesproken tijden op je kussentje te gaan zitten! Het lijkt zó onzinnig om stil te gaan zitten zonder vertier of afleiding in de vorm van ontspanning.

Meditatie is de pil tegen slapeloosheid, klinische luiheid, chronische snackzucht, slopende vermoeidheid en lastige kinderen. Het brengt je Vakantie Gevoel, een sterke ruggengraat en maakt je dromen waar. Maar het vergt dus heel veel moed. En die moed begint met inzien dat het denken jou beheerst in plaats van andersom… Iedereen die ik spreek piekert zich suf en maar weinigen geloven dat mediteren de key is; niet gek ook, je denken heeft totaal geen zin in dat gedoe. Voor hem is het zweverig om stil te gaan zitten en al helemaal kul om aan NIETS te gaan zitten denken. Het enige moment dat je denken gewend is te vertragen is vlak voor het inslapen.

Mediteren kan zwaarder zijn dan gewichtheffen. Het is slopend om bewustzijn op te bouwen. Je wilt een warme deken en een aai over je bol.
Onderuit en niet recht op. Iedereen die wel eens heeft geprobeerd te mediteren herkent het gevecht. Als een jong poesje die al zijn kracht gebruikt om uit die doos te komen, je nagels in het karton, zoekend naar handen die je liefdevol eruit willen halen, struikelend over je broertjes en zusjes. Als je daar zo stil zit, lijken de gedachten alleen maar sneller te komen. Met een zeis in je handen ploeg je hijgend door het maaiveld van gedachten met pijn in je rug en een slapende voet…terwijl je gewoon STIL zit op een kussentje!

Opgeven is geen optie als je een gelukkig mens wil worden. Loop een rondje, schenk een kop thee in. Ga weer zitten. Zit op een rond, langwerpig of plat kussentje. En anders op een stoel. Trek je kruin naar het plafond en je stuit in het zadel. Klem je zweep onder je oksel en ontspan je lippen. Voel hoe zacht je handen kunnen landen op je benen en neem jezelf voor de volgende keer een broek aan te doen die lekker zit. Laat je adem zo diep mogelijk vallen…begeleid ‘m totdat hij helemaal plat ligt. Wacht met de inademing…deze wordt bijzonder…de rest van je leven gaat beginnen!

Zo.
Adem weer uit. Neem het vergeten wachtwoord en die bloedvlek op de bank mee. Of gewoon in één keer alle shit van de dag. Adem nog eens diep in na een welverdiende pauze. Met elke uitademing veeg je weer rommel mee naar buiten. Je lichaam is geen opslagplek voor halve verslagen, slechte televisieprogramma’s en eventuele toekomstdromen. Als je zin hebt om dag te dromen, plan dan voor morgen een sessie. Niks mis mee, out of the box is het beste begin, maar dan zonder de ‘ach het wordt toch niks’ en het zware gevoel.
Nu moet je wachten. Wachten op gedachten. Tijdens het wachten voel je je lijf. Begin dit keer bij je oor of je onderbuik. Als je toch zit te wachten kun je net zo goed eens vragen aan je lijf hoe het gaat. Observeer of je slechts voelt of ook oordeelt. Neem je jezelf kwalijk dat je nog niet naar de dokter bent gegaan? Of, zoals ik, dat je persé de bestelling bij H&M af wilde ronden tijdens de deur open doen voor je dochter en daardoor jezelf door de gang lanceerde met uitgestrekte arm om je telefoon te beschermen en je alles behalve superwoman voelde en nu, na een half jaar nog steeds pijn hebt. Natuurlijk heb je het recht om boos op jezelf te zijn. Maar hoe zou je je voelen als je lief net zo boos op je was? Zou je dat niet zielig vinden voor jezelf?

Schuldgevoel, angst, weemoed en hopeloosheid zijn vooral bij vrouwen favoriete emoties. Weet je het verschil tussen een gevoel en een emotie? Hoe voelt irritatie? Wat was de aanleiding voor dit gevoel? Was het een gedachte die opkwam? Kun je ze vangen als je er op zit te wachten?
Was je ver weg? Weet je ook hoe lang? Gingen de gedachten van hak op tak, of was het een verhaal als een film?
Zet de monkey op een stoel en elke keer als het aapje op wil springen, zet je hem terug op zijn stoel.

Stop niet met snoepen. Verdoe je tijd of werk te hard. Hou van je dagen, ze zijn van jou! Wordt de grootste fan van jezelf; jij weet precies welke afslag je nu moet nemen

Kan ik niet gewoon Mindfulness  toepassen door de dag heen? Natuurlijk. Het is gek dat we ‘Mindfull’ verloren zijn. Het wiel draait veel te hard.
Maar mediteren is als frans leren in Frankrijk. Je maakt een grote stap in een keer. Je legt een basis. De fundering voor je dag. Je gaat merken dat je beter tegen storm kunt en automatisch mindfull gaat leven. Ik stoot mezelf minder bijvoorbeeld. Ik schuif nu weer de stoel opzij met beiden handen, in plaats van snel met mijn pijnlijke arm. Je loopt rustig de trap af, drinkt water en gaat plassen (serieus, dat skippen we toch als we het druk hebben?)

Als je blijft mediteren, ontvang je bij elk level bonus punten en cadeautjes. In de vorm van inzichten, verdwenen angsten, geniale ideeën, jezelf als iemand waar je super mee kan lachen, flexibiliteit en meer kusjes. Een mooiere wereld door je eigen ogen.

                                                         ♡