De ontbijttafel

IMG_1618
Foto genomen door Jop, zondag 8 oktober, Zeisterwoud.

We zitten aan de ontbijttafel en Jop staat. Phiene stopt het stukje cellofaan van de achterkant van het stripje paracetamol in haar mond en Lisa haalt het er weer uit. Ik open mijn Macbook omdat ik vandaag niet veel anders kan doen. Jop strooit de tweede boterham vol met hagelslag en vraagt waar zijn lunch zakje is. Phiene zegt jja jjja jij jououou, steeds iets harder, en wijst naar de paracetamol strip. We negeren het en Lisa stopt een keeltablet in haar mond. Het gaat best goed. Jop meldt dat hij naar school gaat. Het is pas 8:02 en het is drie minuten lopen, dus dat wil ik niet. We gaan nog niet naar school zeg ik, waarop Jop vraagt waar de schoenlepel is en Lisa vraagt of Phiene een rijstewafel mag. “Ergens waar jij ‘m hebt gelaten” en “ja” zeg ik. Ik bedenk me dat de melding “Ik ga naar school” altijd vóór het zoeken naar schoenen, het poetsen van tanden, de laatste blik op de toets, het uitzoeken van een tien-uurtje in de voorraad kast, het kammen van de haren en het stylen met gel komt. En als de jassen aan zijn stel ik de ‘is je bed opgemaakt’ vraag. Jop rent naar boven. “Ik zal het ook voor jou doen” roept hij nog naar Lisa, die zucht dat ze dat ook nog niet heeft gedaan.
Ik krijg een kus van Jop en zijn oog valt op dit stukje. Een klik geluidje komt onder zijn tong vandaan als hij leest over de boterhammen met hagelslag. “Aardig” zegt hij, een beetje geïrriteerd. “Het is alleen een feit”, zeg ik “Ik moet oefenen met schrijven. “Ga je een boek schrijven?” “Misschien”.

Samen met Phiene zwaai ik ze uit. Voorzichtig zet ik Phiene in de woonkamer op de grond, tussen de rijstewafel, de uit het zakje geplukte billendoekjes en de houten puzzel, waarvan de dieren vandaag geen geluid maken als je de stukjes op hun plek legt. Ik zucht en ga weer achter mijn Macbook zitten. Ik hoor Phiene iets aandachtigs doen, want na een stilte slaakt ze een kreetje. Het ging best goed, al is de vaatwasser nog niet uitgeruimd en staan de ontbijtborden nog op tafel. Samen met de was, het ziekenhuis bellen, eten koken en voor Phiene zorgen is dat het enige wat ik vandaag gedaan moet hebben.

Een nieuwe maandag. Phiene laat me lachend wat duplo blokjes zien vanuit de box en ontdekt zoals elke dag opnieuw de retro Nijntje tv. Zo is het ook. Deze maandag was er nooit eerder. Een splinternieuwe dag vol frisse momenten om lief zijn te oefenen, onrust los te laten en te leren van de wijsheid van mijn kinderen.
Phiene heeft het ‘Hier en Nu alarm’ aan gezet; stukken speelgoed vliegen uit de box. Ik speel nog één keer kiekeboe over de rand van mijn Macbook, ze schatert het uit. Kom op Anouk, van je stoel. Regel die dingen!

Geef een reactie