Nieuwe spullen

img_0493

Er worden best veel nieuwe dingen gekocht de laatste tijd door mij. Breikatoen, boeken van allerlei soorten, plantjes, een weefraam, alvast wat accessoires voor in het nieuwe huis, stofjes, kopjes koffie, kleding en vast nog wel wat. Ik vergat daarbij even te bedenken of ik het wel echt nodig heb en of het duurzamer kan. Eerlijk gezegd vind ik het heerlijk om op zoek te zijn naar mooie dingen die mijn huis en mezelf mooi maken. Mijn meest actuele mening daarover is ook dat je het leven mag kleuren met dingen die je blij maken.
Alleen ware voldoening haal ik niet uit spullen, kwam ik laats weer achter, want ik wil toch steeds weer iets nieuws.
Een mooie mix van net genoeg spullen, daar streef ik naar. Nu ik echter met steeds kortere tussenposen iets nieuws moét hebben, of iets moét maken, rinkelt er een belletje.

Een aantal jaar geleden toen we gingen verbouwen had ik ook te kampen met dit euvel. Bij groen licht om mijn huis (opnieuw) in te richten, gaan alle remmen los.
Zoals ik in mijn vorige stukje schreef, richtte ik als kind al beren en poppenhuizen in en had ik graag voor binnenhuis architect gaan leren. Of ik dat alsnog zou willen, ga ik nu niet over na denken. Ik vind het wel noodzakelijk en heel leuk om nu een duidelijk plan te maken voor alle ruimtes in huis. Een chaoot als ik ziet al gauw door alle ideeën het overzicht niet meer en mijn makkelijkste oplossing is er dan maar niet aan beginnen. Ik ben gezegend met een mooie MacBook, maar zonder Adobe programma’s (ik kom er maar niet uit hoeveel geld ik daar nu weer aan wil besteden), de drempel wordt dus nog wat opgetrokken doordat ik de ruimtes met de hand in moet gaan tekenen. Ik heb me enorm vermaakt met het maken van moodboards, maar nu wordt het toch echt tijd te inventariseren welke meubels we hebben en in welke ruimte ze moeten komen staan. Alles wat nog goed is, vervangen we niet. Het kan wel zijn dat ze in een nieuw jasje worden getoverd met verf, bekleding, met of zonder deurtjes. Her en der wat nieuwe accessoires zijn part of the plan, maar eerst moet er een plan zijn.

Ik denk dat de spagaat tussen me omringen met mooie dingen en tevreden zijn met slechts het hoognodige een eeuwig durende strijd zal zijn. Ik zie dit soort alarmbelletjes wel als een teken om weer in te tunen op Stilte. De afgelopen dagen zat ik dus weer te ademen op mijn Silence Seat en de rust keerde weder. Chaos maakte plaats voor overzicht. Dagdromen voor prio’s. De ogen van mijn kinderen werden weer blauwer en de gesprekken mooier. Wat er ook gebeuren moet; nu is altijd eerst aan de beurt.

Hier zijn de moodboards. Die van Jop is even wat lastiger omdat zijn kamer een donkere vloer heeft, waar ik nog even over na moet denken (ben wel al aan het verven in die kamer)

img_0565

img_0567

img_0566

Deze laatste is voor de tweeling kamer. Voor op een muur heb ik de kleur Skylight van Farrow & Ball doorgeven aan onze schilder. Phiene krijgt een muur in de kleur Voortdurend van Histor. Volgende punt is dus kijken tegen welke muur onze meubels komen. We hebben nu bijvoorbeeld een grote kast van in de woonkamer staan die we jaren terug bij Loods 5 kochten. Hij is ‘uit’ maar ik denk dat ie erg mooi staat tegen de muur bij Phiene en dan krijgen de achterwantjes een behangetje. Jacoline heeft ons op Insta een voorproefje laten zien van haar nieuwe collectie voor Bibelotte en die zijn super leuk! Gelukkig mag ik langskomen om ze in het echt te zien, anders kan ik misschien weer niet kiezen!

Een huis naar mijn zin draagt bij aan rust en ordelijkheid wat weer plaats geeft voor echte rijkdom; plezier en mooie momenten met de liefste om mij heen. Ik weet nog goed dat ik vroeger zo vaak mijn huis meer naar mijn zin wilde maken, maar het niet deed omdat ik meteen overvallen werd door de zinloosheid ervan; we gaan toch ooit dood en dan is alles voor niks geweest. Beetje depri gedachte, maar ergens stoeien we allemaal denk ik met de zin van dingen die we (zouden willen) doen. Ik heb ontdekt dat als ik mijn leven, de mensen, mijn huis en spullen met liefde uitkies en met zorg behandel, het leven waardevoller wordt. Dus ik voel me niet gelukkig door al die spullen, maar doordat ik ze met liefde heb uitgekozen.
Is dat geen mooie smoes voor nieuwe dingen? Heel dankbaar ben ik ook voor de alarmbelletjes als ik me ergens in dreig te verliezen…zo kom je toch weer terug op die middenweg :)
“Niet te veel dagdromen hè, Anouk” zei mijn meester in groep vier of vijf vroeger tegen me. Ik bedacht dat me weer toen iemand het laatst weer tegen me zei. Zo is het maar net…niet dromen maar doen.

Geef een reactie