Waar kom ik mijn bed voor uit

Een paar zondagen geleden nam een vriendin mij mee naar The Goddes Project.
Vier vrouwen organiseerden een middag in het Rie theater in Woerden voor zo’n 90 vrouwen. De film werd getoond en daarna werd er nagepraat met heerlijke hapjes en drankjes.
Dit soort (film) projecten vind ik altijd super cool. Vrouwen gingen op pad in een beschilderde bus. Een reis door de VS om  vrouwen te interviewen. Een enorme verscheidenheid aan vrouwen met ieder een boodschap, groots en bescheiden. Simpel en emotioneel beladen, spiritueel en alledaags. Met als overkoepelende boodschap; be the example, wij vrouwen hebben allemaal een sociale kracht. Er zíjn voor de mensen om je heen. Help elkaar met je verhaal of luisterend oor. Elk mens heeft iets bij te dragen, help en inspireer en laat je inspireren.
Maar wat mij nog het meest bij is gebleven was de vraag van een van de vrouwen die aan het woord was: ‘Waar kom je je bed voor uit?’ ‘Al is het die eerste sigaret’.
Waar je het meest mee bezig bent in je eigen leven, valt je natuurlijk het meest op. Al ben ik nog nooit mijn bed uitgekomen voor een sigaret, deze specifieke vraag is voor mij altijd een thema geweest. Er zijn tijden van extreme vermoeidheid geweest dat ik echt alleen maar mijn bed uit kwam voor een kop koffie (nog steeds loop ik als eerst naar het koffie apparaat). Er zijn ook tijden geweest dat ik alleen om ‘de juiste redenen’ mijn bed uit moest komen, dus niks materialistisch of eetbaars.

Het leven kan zó zinloos lijken (weer een dag zoals alle anderen, de poolkappen smelten steeds sneller, jengelende kinderen, wéér beslissen of ik kerstkaarten ga versturen dit jaar, wéér bedenken wat we moeten eten, alweer al die kleding in de was, nog steeds oorlogen in de wereld, nog steeds geen Jezus terug op aarde, nog steeds mijn autosleutel kwijt) of zó zwaar aanvoelen (het loopt niet lekker met een relatie, wat moet ik nu weer aan, moe en hoofdpijn, hard werken voor een schamel salaris, chronisch ziek of een ziek kind, machteloosheid om al die kinderen die geen veilig thuis hebben, veel te drukke dagen met werk en kinderen, pfff vul maar in).
Wat deze vrouw zo mooi zei was: er is áltijd iets het waard om een nieuwe dag te beginnen. Elke dag heeft lichtpuntjes. Ook voor mensen in de meest benarde situaties.

Heel bewust bedenk ik me vaak dat ik ‘vroeger’ in een periode van een aantal jaar echt niet wist waarom ik mijn bed uit zou komen. Het leven voelde zo zwaar en zinloos. Nu kom ik elke dag positief mijn bed uit. Oké, oké, meestal zou ik me het liefst nog een uurtje omdraaien en zeker als ik de kinderen al hoor ruziën aan de ontbijt tafel of me bedenk in hoeveel bochten ik me moet wringen om tien flessen aan drie kinderen te geven, het huis loopbaar te houden en twee machines was weg te werken.
Maar bij het idee weer de vreugde op het gezicht van Phiene te zien als ze een nieuw liedje zingt of broodjes voor me maakt in haar keukentje, spring ik mijn bed uit. En soms is het wél alleen die kop koffie. Of de gedachte aan een nieuw naaiproject. Of knuffelen met twee baby’s. Of het idee dat ik vandaag weer wat spullen kan uitzoeken en weg doen, dat de Flow binnen komt, dat ik een stukje kan schrijven of  opnieuw vrolijkheid, licht en liefde kan beoefenen om mijn kinderen te laten zien dat het leven niet saai of moeilijk is. Ik weet het; er zijn veel sceptici in zake of het leven wel mooi is en elk moment de moeite waard, waaronder een stemmetje in mijn eigen hoofd. Maar weet je, steeds meer en meer kom ik tot de conclusie dat er geen andere keus is dan vreugde, licht en liefde. Met niks anders zijn problemen te fixen. Sommige problemen hebben wel kracht en duidelijkheid nodig, maar nooit wantrouwen of woede.

Zo kom ik toch uit bij de grote rode draad uit de film (en het leven); het Goddelijke is in ons allen. Het Goddelijke of God is geen gescheiden entiteit, het staat niet boven ons, het oordeelt niet. Het draagt ons, we zijn het. Het laat ons spelen en leren. Het vertrouwt op de loop der dingen. Het geeft je steeds een schone lei. Het komt niet later, het heeft geen spijt en het weet altijd de weg. Het komt altijd z’n bed uit en het gaat er op tijd weer in.
Elke dag opnieuw en opnieuw tot we allemaal zien hoe waardevol we zijn.

vrolijke dag!
Liefs Anouk

       

Even dat iedereen het weet; Phiene kan het zelf wel. ‘NEE, elpen!!’