Gisteren aten we vlees

Oeps foutje. Ik haalde zelfgemaakte falafel uit de vriezer, dacht ik. Toen ik ze kort voor we aan tafel gingen op wilde bakken, bleken het gehaktballen…

Wat moesten we nu… Je wil eigenlijk niet zondigen als het net lekker gaat. Maar ik vond het velen malen ondankbaarder om het tot balletjes gedraaide omgebrachte dier in de vuilnisbak te gooien, dus aten we het op. Het leek iets stiller aan tafel dan normaal. Ik kauwde aandachtig en proefde het vlees. De smaak was herkenbaar en lekker. Maar niet zo lekker als ik me herinnerde. De geur was goed, ze waren gekruid. Toch zijn die van mij niet zo goed als die van onze moeders waren… maar ik kan het niet meer. Het doet pijn aan mijn lichaam en ziel. Ik wil niet meer mee werken aan de slavernij van dieren. Ik vind falafel lekkerder, maar daarin ben ik de enige in het gezin. Als kind vond ik melk heel lekker, nu niet meer, maar ik zou het zo weer kunnen leren drinken. Amandeldrink, rijstdrink en kokosmelk vond ik vier toen ik het ging drinken, nu vind ik het heerlijk.

vegan-meatloaf

Vanavond aten we wortel soep met vega gehaktbrood uit het boek Lisa Goes Vegan met wortel, tijm kokos soep. Jop vond de soep niet zo lekker en Lisa de vegan ‘meatloaf’. Ik vond alles weer heerlijk. Ik lust eigenlijk alles.
Alleen nu zit ik met trillende vingers dit berichtje nog even te typen…ik kreeg net een mailtje binnen van Animal Rights…met alle beelden uit het slachthuis in Tielt en de mededeling dat het slachthuis weer open gaat. Op het journaal hebben ze de minst heftige beelden laten zien en een stuk korter. Als ze de beelden hadden laten zien die ik net keek, was iedereen tegelijk vegetariër geworden…dat kan natuurlijk niet. De tranen rollen over mijn gezicht.
Ben ik dan nu sentimenteel? terwijl ik de beslissing nam om bij te dragen aan het stoppen van dierenleed?  Of ben ik sentimenteel op het moment dat ik vanuit lust een lapje van de BBQ eet of kipnuggets bestel bij de Mac?
Ik weet het even niet meer

liefs Anouk