Een darmreiniging; de wens om weer leeg te zijn

Al jaren doe ik zo nu en dan een poging om mijn darmen te reinigen. Ik heb altijd een opgezette buik en na de zwangerschappen (ook een hele hoop vel over;)), met als laatste de zwangerschap van de tweeling lijk ik eeuwig zwanger. Erg vervelend, maar dat is niet wat me het meest stoort. Ik kan eigenlijk alleen maar naar het toilet als ik een kop koffie heb gedronken en voel me standaard opgeblazen. Het voelt alsof ik nooit goed kan ledigen en weet dat oude resten kunnen gaan gisten en rotten, wat op lange termijn voor blijvende schade kan zorgen. Daarbij had ik het gevoel dat ik met een darmreiniging ook mijn hoofd leeg zou maken.

Van tijd tot tijd ben ik naast koffie behoorlijk verslaafd aan koekjes, chips, allerlei andere knabbels en bier. Toch besef ik me steeds weer, bijvoorbeeld na een vakantie, dat stress, of op z'n minst spanning, van invloed is op mijn spijsvertering. Ik ben daar heel gevoelig voor. Echte stress heb ik al lang niet meer gevoeld, gewone dagelijkse uitdagingen zijn er echter altijd en als ik maar twee dagen niet mindful mijn voedsel eet en tijdens het nadenken meer eten naar binnen werk dan nodig is, voel ik me opgeblazen en kan ik niet meer goed naar het toilet. 
Stephen en ik deden samen al eens een week aan ‘sap vasten’. We bestelden voor 5 dagen sappen ‘till diner’; avondeten deden we dan zoals gewoonlijk. Dat leek ons toen de beste optie. Elke keer hield ik het net aan vol. Het hongergevoel en de vermoeidheid die loskwam, voelde als heel zwaar.

Nu Stephen thuis is, de tweeling niet meer non-stop verzorging nodig heeft en Phiene weer vrolijk rondrent, begon de wens voor een goede reiniging weer op te borrelen. Dit keer samen met een expert op het gebied van voeding. Toevallig (of niet) had ik deze expert leren kennen en leerde ik al veel van haar op het gebied voeding en de werking van planten en kruiden.
Ik wilde even helemaal loskomen van mijn conditioneringen in de wereld van eten. Van een afstandje bekijken waarnaar mijn hang zo hevig was en met een lege lei beginnen. Ik besloot aan Lisette te vragen of ze me hiermee wilde helpen.

Een complete aanpak, met hulp

We besloten er een officieel traject van te maken, zodat we beiden de ruimte en tijd zouden hebben om het met aandacht te doen.
Ik begon met vijf dagen iets anders eten dan ik gewend was. Geen koffie, geen alcohol, geen harde suikers (geraffineerd). Haverpap als ontbijt, een zuurdesem boterhammetje of twee voor de lunch, met als beleg een kruiden of groente spread en een rijst of linzen gerecht als diner, gevuld met gestoomde groenten. Bij trek tussendoor zou ik een rijstwafel, een appel of een hand vol noten nemen.
Deze eetlijst was voor mij niet onbekend, ik heb me er jarenlang best goed aan gehouden. Op dat kopje koffie (en soms toch maar twee) en een bakje chips (of soms toch maar twee) na (en niet alleen in het weekend).

Na deze vijf dagen zou ik twee dagen sapvasten. Sappen met een hoge voedingswaarde als bieten-, bosbessen-, zuurkool-, wortel- en spinaziesap. Aangevuld met kruidenthee en tincturen, aangepast op mijn constitutie vanuit de Ayurveda en wat specifieke klachten op maagdarm gebied.

Zichtbaar en onzichtbaar afval

Deze zeven dagen verliepen als een zonnetje. Met het zonnetje bedoel ik dat het me lukte. Ik voelde me sterker naarmate er meer dagen verstreken en het me lukte om me eraan te houden. Ik onderscheidde honger van ‘lekkere trek’ en nam de tijd om te rusten.
Op de derde dag had ik enorme hoofdpijn. En, zoals ik het zelf altijd noem, een chemische misselijkheid. Vanaf nu noem ik het toxisch. Ik voelde letterlijk afvalstoffen door mijn hoofd, mijn armen en tenen lopen. Deze hoofdpijn heb ik wel vaker, ik zeg dan altijd dat ik migraine heb, maar dat is het niet helemaal. Het is altijd een stopteken. Mijn lijf zegt dan klaar, op de plaats rust! Je eet te veel en te vaak, zonder dat je aanwezig bent. Je luistert maar half naar je gevoel en doet maar soms wat je met jezelf hebt afgesproken. Een dag lang lig ik dan op bed en proberen afvalstoffen zich een weg uit te banen.
Dit keer ook. Ik liet het komen, maar dat vond ik heel moeilijk. Mijn hoofd ging weer denken ‘je houdt het niet vol’ en ‘neem nu maar gewoon een lekkere cracker’. Hoofd uit. Ademen. Slapen. Zo fijn dat Stephen die dag de kinderen kon doen. De rest van de dagen viel dat me ook zwaar, maar door alleen te doen wat nodig was; er voor de kinderen zijn, lukte dat goed. Ik maakte me even niet druk om alle andere dingen die ik nog wilde of moest doen.
Ik dronk veel water en de reinigende thee die we hadden uitgekozen. De ochtend na de twee dagen sappen had ik weer een platte buik. Helemaal leeg was ik denk ik nog niet, maar wel een stuk leger.
De vijf dagen daarna stonden in het teken van opbouwen naar weer ‘gewoon’ eten.

De soep smaakt elke dag een beetje anders

Wat was gewoon? Was ik niet al jaren op zoek naar een lijst met voedingsstoffen die voor mij persoonlijk wel of niet goed zijn?
Veel groenten, weinig suiker, geen zuivel. Bepaalde kruiden of supplementen die ik standaard kan gebruiken?

In de Ayurveda ben ik overwegend Vata, met kenmerken van Pita en Kapha. Verder ben ik moeder van vijf kinderen. Meestal sta ik midden in mijn kracht, ben ik liefdevol tegen mijn huisgenoten en soms is mijn geduld ver te zoeken.
Soms voel ik de pijn van alle wezens en maakt het me moedeloos, en vaak juist ook strijdvaardig. Veel oude pijnen heb ik doorleeft en verwerkt, maar soms komt er ineens weer iets boven. Meestal kan ik goed prioriteiten stellen en soms even niet. In de zomer kan ik wel salades eten, in de winter niet. Soms krijg ik last van chips en een biertje, soms niet (ongeacht de hoeveelheid ;)).

Wat ik wil zeggen is dat er geen kant en klaar schema is. Ik ben vandaag net een beetje anders dan gisteren. Ik voel me net iets anders. De samenwerking tussen mijn stemming, de conditie van mijn darmen, de tijd in de maand, een volgend project maakt dat de soep elke dag een beetje anders smaakt.
We zijn nooit af. De puzzel blijkt altijd nog groter. Misschien had ik vroeger nooit last van pinda’s omdat het overschaduwd werd door mijn algehele niet-zo-gezonde-leefstijl.
Misschien vraag ik me nu soms af waarom ik toch hoofdpijn/vermoeidheid/lastige stoelgang blijf houden en kan ik nu beter pinda’s vermijden. Of alcohol. Of koffie. Of is het tijd geworden om een pijn los te laten.

Ik geloof in miljoenen factoren, waar we ons nooit allemaal van bewust kunnen zijn. Ik geloof ook in een zeer individuele aanpak van hoe we daarmee kunnen omgaan. Ieder zal een persoonlijke mix moeten vinden tussen je bewust zijn van deze factoren en je ervoor afsluiten. Specifieker: ik word me meer en meer bewust van de samenhang tussen mijn lijf en alles wat ik eet, voel, denk, meemaak, inhoudt en loslaat.

Gezondheid is een doorlopende dans met wat we zien en wat we niet kunnen zien, met wat wetenschap uitwijst en wat er nog uitgewezen zal worden.
Steeds de vraag stellen of we nog iets los kunnen laten of toe kunnen voegen

De reiniging kwam met nieuwe inzichten. En reeds gekende, die ik even kwijt was. Zo ontdekte ik dat ik tussendoor vaak eet uit frustratie. Dat ik koffie neem voor die hemelse drive, de connectie met creatie. Wanneer geeft dat wijntje of biertje me echt even dat extraatje en wanneer drink ik het uit gewoonte of verveling, of omdat iedereen het doet?
Weer even terug naar de basis. Niet overeten. Goed kauwen. Als ik een keer wat chips eet is dat oké. Maar elke dag brood, aardappelen, nootjes en nepvlees (waar weer additieven in zitten) daar krijg ik last van. Iets meer naar een vast schema, beginnen met lauwwarm water en yoga. Als mijn basis oké is, stroomt energie beter door en heb ik de koffie niet nodig. Daardoor raak ik weer minder snel opgebrand.

Wat ik zo fijn vond aan dit traject met Lisette is dat ik het thuis kon doen. Lisette heeft het talent om aan te voelen hoe de situatie is. De juiste vragen te stellen. Wat is er mogelijk op dit moment in je leven? En hoe kun je toch zo dicht mogelijk bij je doel komen. Ze was steeds vraagbaak en luisterend oor. Ze herkent de processen waar je doorheen gaat. Ze doet voorstellen om dieper te gaan of juist een stapje terug te doen. Totaal zonder oordeel. Dus had ik helemaal het gevoel dat ik eerlijk kon zijn in wat me niet lukte of hoe ik me voelde.

Dank lieve Lisette!

Ben je ook geïnteresseerd in een reiniging of zou je dingen anders willen doen in je voedingspatroon of je lifestyle? Lisette kun je hier vinden:

https://lisettekreischer.com/


Al jaren ben ik fan van Lisette Kreischer. Ik kwam haar op 'het spoor' toen ik Geertje Couwenbergh 'ontdekte', bij haar en Jasmijn Koelink volgde ik een schrijf, yoga, meditatie cursus (mijn perfecte combi, alleen naaien en koken ontbrak ;)) Lisette en Geertje schreven met elkaar de boeken Veggie in pumps en 10WYS
Uit het boekje Lisette in luilekkerland heb ik al zo veel gemaakt en ik belde Lisette op toen ze haar Cupcake Factory nog had om te vragen of ze cupcakes wilde maken zodat mijn lief het bij de Tuinen kon trakteren. Het was wat laat dag dus ging het niet door. Ik bleef Lisette volgen en kreeg een diepe bewondering voor de manier waarop ze haar leven wijdt aan het zorgen voor onze aarde. Haar persoonlijke verhaal staat geschreven in al haar boeken en is steeds weer zo inspirerend om te lezen. Als veganist gelooft ze in de helende werking op onze aarde met al haar prachtige bewoners en ons eigen welzijn. 

Lisette is eén van de co founders van The Dutch Weed Burger

en ze schreef in samenwerking met Stichting Noordzeeboerderij Groente uit zee. Het boek Plant power is ook een pareltje van Lisette. Ze bespreekt alle plantaardigheden die ze in de keuken gebruikt en juist niet gebruikt met duidelijke uitleg waarna ze ons mee neemt door de seizoenen met heerlijke, eenvoudige gerechten. Makkelijk te maken, dus Plant Power ligt bij mij bovenop de stapel! Non fish a lis cious is al even geniaal; lekkernijen die ons aan vis doen denken, terwijl de vissen zelf nog in zee zwemmen. 
Ondertussen weet ik hoe moeilijk het is om bij je standpunt te blijven, door vragen vanuit je omgeving, onderzoek dat van alles en nog wat uitwijst en je eigen up- en downflows in het leven. Mijn respect voor Lisette is nog meer gegroeid door de jaren heen en onlangs mocht ik haar eindelijk ontmoeten. Voor mijn verjaardag kreeg ik van mijn lief een Plant Pharmacy workshop die ze geeft op meerdere plekken en ik was erbij in Rotterdam bij Dille & Kamille. Wat ik vermoedde was waar! Lisette is een down to earth powervrouw, met een steengoed verhaal, zorgvuldig gekozen woorden, zachtheid in haar stem en een twinkel in haar ogen.

 

 

 

Ik mag een prachtig recept uit Lisette's boek The Plant Pharmacy delen. De afgelopen weken had de griep mij ook te pakken. Sinds ik geen dieren en zo weinig mogelijk dierlijk voedsel eet (in het afgelopen jaar af en toe kaas op een pizza) pak ik lang niet alle griepjes mee. Een aantal seizoenen achter elkaar ontsprong ik zelfs de dans. Na de geboorte van de tweeling, de gebroken nachten en weinig tijd om écht gezond te koken, voelde ik mijn weerstand kelderen. Tijdens de workshop stelde Lisette ons voor aan haar veertiental kruidenvrienden en deed de suggestie tijdens de ochtend een kruid te kiezen welke je het meest aantrekt. Aan de hand van eigenschappen, werking of uiterlijk. We maakten een kruiden tinctuur om een aantal weken in te laten trekken (ik moet bekennen dat mijn tinctuur nog in het kastje staat te wachten en het nu waarschijnlijk te laat is het nog te gebruiken; ik durf het niet meer te openen!) en een zakje gemengde kruiden voor thee. 
De kruiden die Lisette gebruikt in haar tuin zijn planten die het goed doen op hollandse bodem en heel praktisch te gebruiken zijn. Zoals brandnetel, vlier en kamille. Wie mij de laatste tijd gevolgd heeft op Intagram weet voor welk kruid ik koos. Het bevorderd de spijsvertering, kan worden ingezet bij lage bloeddruk en migraine en last but not least: het staat in mijn tuin! 
Ik heb het over Rozemarijn. De geurende overwinteraar, groeiend op kliffen aan de middellandse zee, of gewoon in de Hollandse achtertuin. Ook wel 'Dauw van de zee' genoemd.
Ik begon met oogsten zodra ik thuis kwam en nog steeds als het op is wandel ik naar de plant en brouw ik een nieuwe voorraad. Ik drink dagelijks twee maal een half kopje aangevuld met heet water, zodat het gedronken wordt als thee. Er komt een enorme kracht van het dieprode drankje, het smaakt haast medicinaal maar zeker niet vies. Kruidig. Onze kinderen vinden het ook goed te drinken, dat zegt genoeg. 

 

ROSEMARY'S WATER

Oogst twee flinke takken Rozemarijn of een aantal kleinere. Heb je geen verse dan kun je ook gedroogde gebruiken. In natuurvoedingswinkels vind je soms hele takken gedroogde rozemarijn verpakt. Knip de takken in iets kleinere stukken. Het knippen zorgt ervoor dat de sappen makkelijker vrij komen. Doe de rozemarijn in een pan, overgiet haar met ongeveer 1 liter water en doe het deksel op de pan. Verwarm op laag vuur tot het water bijna kookt. Laat ongeveer 3 minuten trekken; het water mag niet gaan koken. Zet het vuur vervolgens uit en laat nog een nacht trekken met het deksel op de pan. 
Maak de volgende dag een fles en dop schoon met kokend water. Giet vervolgens het het getrokken rozemarijn water met tak en al in de fles, dek af met een stukje kaasdoek en zet vast met een elastiekje. Op deze manier kan het blijven trekken. Het recept komt oorspronkelijk van Juliette de Baïracli Levy en zij woonde in heel warme streken. Lisette verteld dat wanneer je gewoon de dop op de fles draait, het kruid veel langer goed blijft door haar antiseptische eigenschappen. Dat ligt waarschijnlijk aan het koudere klimaat van Nederland. Houd het brouwsel uiteraard uit de zon en blijf goed ruiken en proeven. Mijn eigen ervaring is dat het makkelijk een week goed blijft (dan heb ik het ook al op) en als het nodig is, bewaar ik het gewoon in de koelkast.
Neem ervan als je je grieperig of slapjes voelt, Bij een zwakke spijsvertering, indigestie, hoofdpijn, uitblijvende menstruatie, lage bloeddruk, slechte doorbloeding (koude handen en voeten), vermoeidheid of lamlendigheid. 
Met de takken uit een leeggedronken fles en wat zakjes kamille thee (kamille staat nog niet in onze tuin) ben ik nu aan het stomen. Als je er water op giet en weer even laat koken, geeft de rozemarijn je opnieuw een boost!

Lieve Lisette, dankjewel dat ik je recept mocht delen!