'Wat is een supermarkt toch gemakkelijk'

Tijd voor een samenvatting. Eens even uitschrijven wat mijn bedoeling was, hoe ik te werk ging en hoe het uitpakte met dat #zerowasteproject. Ik maakte een lijst met boodschappen die we altijd doen, schreef erachter waar het in verpakt zit en of ik het kan vervangen. En vooral of we het willen vervangen. Als je iets echt wil dan kan het ja. Chips zit in een restafval-zak, we kunnen ook noten kopen of op rantsoen maar (goede lekkere) noten zijn erg duur en op rantsoen w.b.t. chips is nog ver van ons bed. De eerste twee weken fietste ik me suf, snel tijdens de slaapjes van de kleintjes, naar de groentewinkel om alles los in eigen zakken te kopen. De groenten en fruit zijn echt lekkerder en ik wordt helemaal blij van eigen stoffen zakken in plaats van plastic verpakkingen. Toch leverde het stress op (wat ik boven alles niet wil) want ik kwam in de knoei met mijn tijd voor dingen als koken en rusten. Bovendien zijn er producten in glas of vegan die ik graag bij de natuurwinkel koop en ik moet nu ook af toe de kringloop winkel in van mezelf.

'Oké, ze lekken sneller door, ik heb meer was, maar het voelt wel goed' 

Ik kocht een pakket wasbare luiers via marktplaats voor de tweeling, maar die waren 'flink gebruikt' in plaats van gewoon 'gebruikt'. Het voordeel aan (flink) gebruikt is dat hoe vaker ze gewassen zijn hoe meer vocht ze opnemen, maar het klittenband is bijna lam dus dat is wel onhandig. Ik kocht er nog wat bamboe luiers bij, wat strikluiers en maakte een stapel extra inleggers van molton. Zo bleek de tijd en het geld dat ik er in zou investeren wat hoger uit te komen. Mijn plan om over te stappen op wasbare luiers viel samen met de eerste groente en fruithapjes van de boys en misschien kun je je een voortelling bij maken van wat ik dan steeds in die luiers aantref. De inlegvellen die je gebruikt om deze grootste hobbels op te vangen mogen in het toilet (niet alle soorten trouwens), maar er is nog geen handigheid in om dat daar heen te brengen. Ik loop dus voor mijn gevoel de hele dag met een emmer heen en weer en ben bang dat het hele huis naar poep riekt. Minder leuk voor al die tieners die hier vertoeven s'middags. Groot voordeel is dat de luieruislag van de jongens verdwijnt én het voelt echt goed dat we geen vuilniszak luiers per dag hebben!

'Geen tijd meer voor mijn hobby's of ontspanning'

Ja, misschien niet zo onzelfbaatzuchtig, maar ik word een beetje chagerijnig als ik geen uurtje meer kan vinden om achter de naaimachine te kruipen of mijn breiwerkje te pakken. Vriendinnen waar ik het er wel eens mee over heb, vinden het zoiezo veel wat ik me allemaal op de hals haal en mijn lief stelde natuurlijk vooraf ook voorzichtig voor om 1 ding tegelijk aan te pakken, maar 1 ding opgenoteerd in mijn schriftje was zo karig dus geen optie. En ook; als je eenmaal in zo'n flow zit...toch? Dat herkent iedereen toch wel een beetje?
In elk geval kan ik nu concluderen dat het niet persé veel in één keer was (per saldo had ik al de helft geschrapt omdat ik mezelf toch wel een beetje ken tegenwoordig), maar dat ik vergat een tijdsplanning te maken en daarin ook tijd voor mezlf in te plannen. Ik dacht dat in mijn eentje naar groentewinkel fietsen mijn hoofd wel voldoende leeg zou maken. 
Alles zo mindful mogelijk doen is enorm behulpzaam, maar met vijf kinderen van alle leeftijden plus een aantal nieuwe projecten raakt de rek toch een beetje uit de admehaling. En dan ben je, als ze er 's avonds allemaal in liggen toch ook nog eens te moe om over een yoga matje te schuiven. 

'Weekend staat voor Wegwerpluiers en vegan gaat net boven plasticvrij'

Ik besloot afgelopen vrijdag voor een aantal dagen de wegwerp luiers weer te gebruiken en de boodschappen in z'n geheel bij de Jumbo te doen. Heel wonderlijk hoe goed ik kon evalueren met wat afstand. Een soort provocatie dieët. Door alles waar ik vanaf wil 'gewoon' weer even te wel doen, kon ik voelen hoe het bevalt, wat de voor- en nadelen zijn en werd helder wat ik nou echt het allerbelangrijste vind. En dat is gezelligheid binnen het gezin met zo min mogelijk stress. Dat is al jaren mijn beoefening (want je bent er nooit) en dat bevalt erg goed. Ontspannen zijn met elkaar is  het beste startpunt. En ook al brengen nieuwe projecten altijd wat disbalans met zich mee, als rust het uitgangspunt is, heb je iets om naar terug gaan als het even niet lukt. Evaluatie is fijn en soms werken dingen niet helemaal zo als van te voren verwacht of gehoopt, maar er blijft vaak wel íets van over. Wij zijn ons allemaal nu erg bewust van hoe veel er in allerlei plastic zit en vooral wat we aan non-food allemaal NIET nodig hebben. We kijken eerst wat we nog hebben voor we iets kopen en dat scheelt rommel en geld. Heel fijn. Vanochtend kreeg ik een appje van een vriendin die nog aan een stapel inleggers voor de luiers is gekomen, precies op het moment dat ik me bedacht alles naar boven te brengen en de het daar opnieuw te proberen met de wasbare luiers. En in het weekend wegwerp te gebruiken; als een soort van extraatje, zodat er iets meer tijd is voor mijn breiwerkje. Grote kans dat het na een tijdje zo makkelijk gaat dat we het weekend ook laten. En wat betreft plastic; volgens de enquette die ik invulde bij Greenpeace zijn we als (80%) vegans behoorlijk duurzaam bezig, dus de speckjes van de vegarische slager in een plastic schaaltje nemen we maar even voor lief.