Kintting the night away

 

‘Elke steek vertegenwoordigd een gedachte of een emotie’ schreef een van mijn favoriete breisters op Instagram laatst. Ze breide een project tijdens een reis en nu ze ernaar keek, zoals het voor haar lag als voltooid kledingstuk, kon ze de momenten die ze had beleefd met haar gezin koppelen aan bepaalde delen van het werkstuk.

Zo herkenbaar. Terwijl ik het eindresultaat van de Helle top in mijn handen houd en kijk naar het gedeelte waar ik ‘turn and work’ (T&W de Germaanse methode) toepaste, hoorde ik Lisa weer roepen: “Siem kan staan!” Ik legde het werk weg, in de wetenschap dat ik dit lastige gedeelte opnieuw moest gaan doen. Genieten van wankelde babybeentjes kan maar één keer. Draaien, omslaan en terug breien kan ik nog doen zo vaak ik wil.
Tijdens het grootste deel van een breiwerk kan kletsen, of Floortje naar het einde van de wereld kijken. Voor ingewikkelde stukken plan ik tijd dat ik alleen ben, ’s avonds als de kinderen op bed liggen of tijdens ons rustuurtje.
Op het ritme van insteken, omslaan, doorhalen en af laten glijden, heeft mijn denken vrij spel om weg te dromen. Meegenomen als door de wind op de herhalingen van mijn vingers. Meestal stabiel, soms met een rukje of een luwte, waarin de lussen verweven met de herinnering van mijn oma die me averecht uitlegt, of de hoop dat mijn buik nog wat slinkt voor ik de top ga dragen.

 

De Helle top is een relatief simpel patroon, ontworpen door Villavaa. De top wordt gebreid op rondbreinaalden, waardoor je het grootste gedeelte alleen recht breid. Na de armsgaten wordt het werk verdeelt in voor de achter en ook van deze stukken zet je de helft op een hulpnaald of een stukje restdraad in een andere kleur. Ik breide de top in naalddikte 6 met Amore Cotton van Borgo de pazzi. Bij Homemade4U in Bodegraven, waar ik mijn materiaal altijd vandaan haal, adviseert Anja je super goed over de mogelijkheden van garen voor het project dat je maakt. Haar gezellige winkel ligt vol met de mooiste bollen in alle kleuren en materialen. Ik ben super excited over nieuwe materialen als hennep, bamboe en gerycecled katoen, om geen wol meer te hoeven gebruiken.
Het patroon is binnenkort te koop bij Villavaa en dus echt weer een geweldig patroon voor beginners en gevorderden. Net als al hun patronen!

Oh ja, ik breide een boord aan de onderkant en ik ben er nog niet over uit of deze laat zitten...


Vegan Snicker blokjes

Een aantal jaar geleden ontdekte ik een recept, toen ik op zoek was naar een vervanging voor een Mars. Eén van de allerlekkerste dingen vond ik altijd. Tot ik geen suiker en al snel geen zuivel meer wilde eten. Het recept paste ik wat aan; in de plaatst van roomboter gebruikte ik kokosolie en rijstroop in de plaats van honing. Biologische onverhitte honing is ontzettend gezond voor ons, maar ik gebruik het al een poos niet meer. Ik begon te twijfelen of het afnemen van de honing van bijen zo onschuldig was. In principe kun je zeggen; ze hebben genoeg, we kunnen er wel wat van afnemen. Maar de hoeveelheid honing die wij mensen willen consumeren is zoveel, dat we veel van ze afnemen. De bijen krijgen er over het algemeen suikerwater voor terug. Een goede imker neemt maar een deel van de honing van het bijenvolk, want het bij voeden met suikerwater alleen is een te eenzijdig dieet voor het bijenvolk; honing is vloeibaar goud en daar leven de bijen op om hun ongelooflijk belangrijke taak op aarde uit te kunnen voeren. Ik besloot mijn portie honing bij de bijen te laten, want ik kan mezelf ook voeden met de krachtige werking van verschillende kruiden en een zoete toevoeging in de vorm van agave nectar, rijststroop of koksnectar.
Hier thuis wordt geregeld gevraagd of ik weer die lekkere mars blokjes kan maken! Het lijkt even werk en de eerste paar keren was ik best even bezig, doordat je drie lagen moet maken, die tussendoor even de vriezer in moeten. Maar het is de moeite dubbel en dwars waard. Ik vind de blokjes intussen lekkerder dan de echte mars. Je kunt de blokjes in de vriezer bewaren, zodat je steeds een blokje naast de thee kan serveren.

Voor de bodem:

  • 1 theekop ontpitte dadels
  • 1/2 theekop blanke amandelen
  • 1 theelepel geurloze kokosolie

Voor de karamel laag:

  • 1 theekop rozijnen
  • 4 eetlepels geurloze kokosolie
  • 1 1/2 theelepel tahin
  • 2 eetlepels rijsttroop (of agavenectar)
  • 1 theekop rauwe macadamia noten (of cashuwnoten)
  • Eventueel een eetlepel water toevoegen op het laatsts.

Voor de bovenste chocolade laag:

  • 3 eetlepels kokosolie
  • 3 eetlepels rijststroop (agavenectar kan ook)
  • 3 eetlepels rauwe cacao poeder

Verder heb je nodig:

  • Ovenschaal
  • Bakpapier
  • Blender
  • Vriezer

Bereiding van de bodem

  1. Maal de dadels met de kokosolie en de amandelen in een blender tot het een plakkerig goedje is
  2. Leg het bakpapier in de ovenschaal en doe het mengsel hier in. Druk alles goed aan tot je een gelijkmatige laag hebt.
  3. Zet de schaal in de vriezer

Bereiding van de karamel laag

  1. Doe de tahin, de noten, rozijnen, kokosolie, de nectar en het water in de blender en mix tot het een glad geheel is. Zorg dat het niet te droog is. Een plakkerig, dikkig mengsel is goed.
  2. Haal de ovenschaal uit de vriezer en giet het karamel mengsel over de eerste laag heen.
  3. Strijk het glad en zet terug in de vriezer (het kan zijn dat deze laag wat langer nodig heeft om hard te worden).

Bereiding van de laatste laag, de chocolade laag

  • Doe de cacao, de boter of kokosolie en nectar in een bakje die in een grotere pan past.
  • Doe een laag water in de pan en breng aan de kook.
  • Zet het bakje met het mengsel in het water in de pan en smelt het langzaam tot het een chocolade saus wordt.
  • Haal de ovenschaal uit de vriezer en giet de chocolade saus over de eerste twee lagen.
  • Zorg dat de saus netjes verdeeld is. Dit kan je doen door de schaal wat heen en weer te bewegen.
  • Zet in de vriezer en laat alles opnieuw hard worden. Na een paar uur kan je er blokjes of marsen van snijden...

 


Clara Culotte

Er zijn zo van die naaiblogs waar ik uren kan struinen. Bladerend door de jurkjes, shorts en vesten. De foto's, de heerlijke verhalen daar tussen in. Extra speciaal zijn de Belgische ladies. De no-nonsense omschrijvingen met altijd een vleugje humor. En dan heb je er ook nog die zo even zelf een patroon ontwerpen zo af en toe. Eentje met allerlei opties en precies waar ik naar op zoek was.

Eén van die blogs is die van Sofie van WISJ Designs

Ik schafte al eens de Teddy; sweater of sweaterjurk met nog meer opties in kindermaten van 9 maanden t/m 14 jaar. Eindelijk ligt die hier voorgeknipt en Sofie schreef een kei leuke Teddy bomber versie op haar blog waar ik afgelopen weekend gebruik van maakte en die is bijna klaar (als ik wist hoe ik die prachitge drukknoopjes erin moest krijgen, zou ik het misschien nog niet durven).
Ik voelde me vereerd toen Sofie me uitnodigde om haar nieuwste patroon te testen. De Clara Culotte. Ik twijfelde geen moment; wel vroeg ik me af wat een Clara was, of een Culotte ;) Mijn trend kennis beperkt zich tegenwoordig tot de nieuwste Nike's voor tieners en het algoritme van Instagram. Toen ik er op ging letten kwamen er steeds meer culotte's voorbij. Maar lieve lezers, er is maar één Clara. 
De pasvorm vind ik perfect, precies op maat. De culotte hoort in de taille en Clara valt prachtig geplooid van voren, terijl de vorm van de billen er goed in uitkomen (niet onbelangrijk). Het getuigd van kunde als je patroon genaaid kan worden in elk soort stof en voor elke leeftijd. Persoonlijk vind ik de soepele viscose het mooist vallen, maar een Clara in joggingstof staat ook op mijn lijstje. Zeker voor de kleintjes maar misschien ook wel voor mezelf. 
De printjes op A4 zitten zo tegen elkaar. Ik ontdekte een snel drogende lijm voor papier dat niet krult en niet los laat, wat plakband wel doet. Ideaal, gaat veel sneller en daarna rol je je patroon zo op. 

De bijbehorende tutorial is erg sucuur

maar geen ingewikkelde omwegen. Ik kan de beschrijving in een naaitijdschrift nog wel eens niet begrjipen, voor die leuke Belgische, maar Sofie begrijpt precies wat ik wil weten. In de tutorial van Clara zitten twee bonus scills die ik nog niet kende, heel fijn!

Clara in soepel linnen

De test Clara's voor Lisa en Phiene; een zwarte linnen en de gordijnstof uit ons oude huis van IKEA

Mijn lieve zusje wilde ik ook zo graag verassen met een Clara. Dus werd er een stof uitgekozen. Lisa viel op dezelfde als haar tante, maar er was niet meer genoeg te koop dus vond ik voor Lisa een soortgelijke van Maan Fabrics. 
Mijn Clara moet echt in de was maar ik heb 'm het liefst elke dag aan. Nog maar 1 of 2 van maken dus!
Voor Phiene ligt er een short voorgeknipt, een heerlijk broekje voor de zomer, stel ik mij zo voor, als ze weer rond huppelt!

De stoffen voor de dames Clara's vond ik bij Mon depot en Madeline de stoffenmadame
Ook zin in zo'n heerlijke Clara?
Je vindt het patroon hier


Vegan Babka

I love baksels. Jaren geleden al ging ik op zoek naar suikervrije en niet lang daarna naar zuivel en eivrije baksels. Ik voel me beter zonder suiker. Ik voel me ook beter zonder zuivel. En we richten zoveel schade aan met het consumeren van dierlijke producten dat het voor mij logisch is geworden om alternatieven te gebruiken. En die zijn er, jippie!
Lisette kwam ik al snel tegen op mijn zoektocht en zij werd een voorbeeld voor mij. Haar verhaal is in mijn hart gaan zitten. Ik groeide met haar mee. Haar verhaal groeide, werd meer volwassen (al kan ik nog steeds genieten van de jonge Lisette uit dit boekje;)) de boodschap bleef het zelfde: we kunnen prima zonder dierlijke voeding! En het is een antwoord op de overbelasting van de aarde en haar bewoners.
Ik liet laatst voor het eerst mijn bloed prikken op alle vitamines en minerealen en quess what? Ik heb alleen een gebrek aan vitamine D; of ik misschien afgelopen zomer veel binnen ben geweest...nou dat klopt, zwanger van de tweeling op de bank! Ook onze dochter Lisa van 13 miste geen enkel vitamine, ze had een beetje te veel aan vitamine B12. Dat slikken we bij, als veganist, maar met voldoende groente, fruit, bonen, noten en zaden is dat eigenlijk niet eens nodig.

Met Pasen in het vooruitzicht probeerde ik een baksel uit het boekje wat ik nog niet had gemaakt. Babka is een gerecht uit de Oost-Europese Joodse keuken. Tradioneel wordt het genmaakt met chocolade, zo ook in Lisette in Luilekkerland. Ik maakte het met walnoten en rozijnen omdat Lisa en Stephen niet zo van chocolade in baksels houden. Onze Babka was dus eigenlijk geen Babka meer, maar wel heel lekker en erg leuk om te maken! Komt ie!

 

'What excites you is not random, it's connected to your purpose'

Deze uitspraak schreef ik jaren terug in mijn boekje. Zoals met alle (wijze) uitspraken raken ze me op dat moment in mijn leven. Ze brengen me aan het denken, plaatsen me een plateautje verder op mijn weg of ik wordt alleen even wakker geschud. Als ik ze ga verklaren, blijkt er vaak een andere kant aan te zitten. Soms raakt de zin dan haar betekenis kwijt, bedankt ik voor haar hulp en ga ik weer verder. Soms kom ik zo'n uitspraak maanden of jaren later weer tegen en zie wat ik van haar leerde, of zet ze me opnieuw aan het denken. Zo ook met deze...what excites me is nogál random, ik houd van veel of op z'n minst mag ik me graag verdiepen in alles. Dat was toen zo en nog steeds, misschien heb ik daardoor mijn doel nog niet helemaal helder ;) Maar, ik kwam van de week wel tot de conclusie dat zelf kleding maken mij nog altijd zó enorm veel plezier geeft. Als kind al, maakte ik poppen en beren kleertjes uit elke lapje stof dat ik kon vinden en later ging ik voor mezelf aan de slag. Heel lang zonder patroon. Ik keek hoe mijn kleding in elkaar zat en mat de stof om me heen. 

Toch is deze bevinding heel dubbel voor mij. Toen ik ging mediteren, negen jaar geleden, ontdekte ik rust. In stilte kwam ik thuis bij mezelf. Dingen, wensen en emoties die niet echt waren vielen weg. Als ik het me goed herinner, heb ik mijn naaimachine toen een jaar niet aangeraakt. Ik was tevreden met wat ik had en jaagde mezelf niet meer over de kling door alles wat ik leuk vond te moeten maken. Het duurde niet lang, mijn naaimachine is net als een pen en papier mijn trouwe bondgenoot. Een luisterend oor in lastige tijden. Zo promoveerde mijn naaihobby van een vlucht uit het leven in een mooie afwisseling van al mijn levensvragen. Een beloning voor het zwoegen met de was en het schoonmaken van het huys, welke ik by the way ook elke keer weer probeer te omarmen en zie als meditatie.

Dan hier, het stuk wat ik vorige week naaide. De nieuwe ik maakt meer van wat ik wel echt nodig heb, in de vorm van wat ik heel leuk vind. Klinkt logisch, maar ik kon nog wel eens voor een slap aftreksel van mijn ultieme idee gaan, omdat ik bang was dat de ideeën daarna op waren, of de mooiste stof voorgoed verdwenen. 
De Lana sweater uit La Maison Victor editie 1-2019. Omdat de drie sweaters in mijn kast aangevuld mochten worden, sweaters zo lekker zitten en eigenlijk altijd kunnen. Ik koos mijn aller ultiemste lievelings kleurencombi uit de french terry's van See You at Six die ik had liggen. Quartz pink, marsala red, caramel café en sulfer geel.

De dochter van mijn vriendin/onze oppas en ik hebben dezelfde omtrek, ze had nog een maaksel van me tegoed, dus ik besloot de sweater voor ons beiden te maken. FLoor hielp met het uitraderen van het patroon en zij ging voor arctisch lichtblauw met een biologisch borg waar ik precies nog een lap van had liggen als buik-pand. Kei knuffelbaar dus, maar dat was ze al. Ik had beter mijn swaeter als eerst kunnen doen, want ik ging freeweelen met het halsboord. Boorden knip ik altijd achteraf en dan wel naar mijn eigen smaak. De gene van het patroon leek me wat aan de brede kant dus knipte ik een smallere. De hals is me nu iets te wijd naar de zin, maar Floor is er blij mee, daar gaat het om.

 

 

Vervolgens knipte ik voor mijn sweater een breder boord en je raad het al; deze is me net iets te wijd. Mijn vriendinnen waren er gisteren juist wel over te spreken en daar ben ik ook wel vatbaar voor, dus besloot ik het zo te laten. Ik kan de schaar er nog altijd in zetten. Ik zal mezelf wel toespreken om de volgende keer toch eens gewoon het patroon aan te houden.
Ik ben super blij met mijn nieuwe sweater, vooral de kleuren! Zo fijn om gewoon voor je tienen te gaan in het leven. Zo kun je de rest gewoon voorbij laten gaan, zeg maar van: "Does it spark joy?"

Ja, en mijn lief vindt de sweater net te wijd vallen. Ik knipte maat 36. Het viel me op dat maat 34 niet eens smaller, maar eerder wat korter valt. Korter is voor mij niet nodig, aangezien het stuk toch een beetje over dat buikje moet vallen, die na de tweeling misschien niet helemaal weg zal gaan (al moet het trainen nog beginnen :))

Nuud ontdekte ik laatst, een vegan deo in zero waste verpakking die er echt tegen kan als ik mezelf in het zweet werk :) Je wordt toch al blij van de website en het concept! Als het dan ook nog blijkt te werken, ben ik gelukkig.

Hier nog even de selfie die ik alvast gauw maakte toen ie af was. Phiene met waterige oogjes en keelpijn, doch haar altijd vrolijke lach. Ik begin er toch ook aan te wennen, die hals. En er komt vast nog een versie en dan zal ik netjes de aangeven maten aanhouden...

These colours sparking me joy

Zo blijken mijn naaiprojecten toch verbonden aan mijn hogere doel; heb het leven lief, choose happiness en never give up. Als de kinderen me even te veel worden, schrob ik de badkamer, als ik het huishouden zat ben, kruip ik achter de machine en als ik te veel naar mijn zin met uiterlijkheden bezig ben, pak ik een baanbrekend boek over de geschiedenis van de mensheid. Zo voel ik mij heel in totaal 💛

 


BREIEN MET BRANDNETEL

Haken gaat sneller, maar breiwerk vind ik veel mooier, zeker voor kleding. Een poosje geleden vroeg Anja van Homemade4U me of ik wilde niet voor haar wilde bloggen. Hoewel ik niet persé meer hooi nodig had, zal breien tot mijn bezigheden blijven behoren, omdat het zo meditatief werkt en ik er tegelijk iets mee creëer. 
Het leek me te gek om ‘nieuwe’ garens uit te proberen. Garens gemaakt van grondstoffen die een stuk minder belastend zijn dan wol en katoen voor onze aarde. Schrijven doe ik ook zo graag, dus 1 + 1 = 2. Ik ging op bezoek in haar winkel in Bodegraven, waar we gezellig koffie dronken en bij kletsten (dat laatste niet echt, want Lars en Siem begonnen vrijwel meteen met huilen en hielen niet meer op haha!). Ik zocht wat garen uit en ging vol inspiratie naar huis. Wat een gezellige winkel!  

Het eerste materiaal waar ik dolgraag mee aan de slag wilde was brandnetel. Brandnetel ken je misschien om thee van te maken en ik leerde het plantje nog wat beter kennen tijdens de Plant Pharmacy workshop van Lisette Kreischer. Ergens las ik dat de romeinen het al gebruikten om kleding van te maken. Het zou dezelfde eigenschappen hebben als wol. Wol is warmte en kou regulerend, waterbestendig en zichzelf reinigend. Wol helpt op verschillende manieren voor genezing, bijvoorbeeld bij doorliggen en wonden. De luierbroekjes van wol die ik kocht voor de tweeling houden vocht gewoon beter tegen dan de broekjes van plastic!

‘Wol is briljant, het is alleen van schapen’

Een echte veganist gebruikt niks dierlijks, simpel gezegd omdat het het dier toebehoort. Eeuwen en eeuwen hebben mensen dieren gehouden voor vlees, vacht, melk, kaas, eieren en honing. Niks mis mee zou je zeggen, zeker als je het bekijkt als een fair ruilmiddel. De mens verschaft veiligheid en onderdak voor het dier in ruil voor voedsel en grondstoffen. Ik geloof dat we dierlijke producten niet nodig hebben en ben daarom op zoek naar alternatieven. Naast vlees, zuivel, eieren en honing vervang ik ook leer en ben nu op zoek naar alternatieven voor wol. Katoen is behoorlijk milieubelastend, maar koop ik (mits oekoetex en natuurlijk gekleurd) wel. Ik heb nog een behoorlijke voorraad wol en katoen uit de tijd dat ik me nog niet bewust was van het belastende effect op onze aarde en dieren, dus die gebruik ik natuurlijk nog!
Ik vind het geweldig dat het gebruik van brandnetel, hennep en bamboe steeds meer in opkomst zijn en was dan ook helemaal blij verrast toen ik zag dat Homemade4U deze garens in haar assortiment heeft.

Brandnetel breidt erg fijn. Als je net begint aan je project voelt het nog wat stug aan, maar terwijl je het door je handen laat glijden, wordt het steeds zachter. Ik gebruikte voor deze baby short Ortica van Borgo de Pazzi in de kleur mint. Het patroontje vond ik in Jules & Julie 3, een van de breiboeken van Julie Jaeken van Julija’s shop in Antwerpen. Ik ben dol op haar boeken, stuk voor stuk staan de patroontjes op mijn ‘want to make list’. Het broekje wordt niet in de rondte gebreid, je breidt twee identieke banden en naait ze dan samen, het patroon is ideaal voor beginners. In het patroon is het eigenlijk een gestreept broekje, maar ik breide het dus in één kleur.

Ik ben super blij met het resultaat. Hier draagt Siem het broekje. Gisteravond naaide ik er een T-shirt bij die ik overtrok van een fijn shirtje uit de kast. De kleur mint van het broekje gaat zo mooi samen met het oranje bruin uit de collectie van See You At Six. Ik heb besloten om de combi nog eens te maken, maar dan andersom. Op zoek dus naar een breipatroon voor een truitje met korte mouwen :)

Nog even over de eigenschappen van het garen; het droogt niet zo snel als wol en ik durf het broekje ook niet uit te proberen met een wasbare luier eronder, maar het draagcomfort is zeker groot. Een topje op mijn eigen blote huid zou ik er zeker van durven maken! En als ik het goed zie, kunnen we kiezen uit 7 mooie kleuren, maar dat zouden we even aan Anja moeten vragen...